احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٣ - ٦ - عدالت در عرصه قضاوت

لأحد الخصمين دون أن تسمع من الآخر" قال: فما شككت في قضاء بعد ذلك» [١].

«وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله مرا روانه يمن ساختند به من فرمودند:" اگر براى داورى شكايت نزد تو آورده شد، پس بدون شنيدن سخنان يكى از طرفهاى دعوى براى ديگرى حكم صادر نكن" فرمود: پس‌از آن هيچگاه در امر قضاوت دچار ترديد نشدم.»

٣- همچنين در توصيه امام عليه السلام به محمّد بن ابي بكر چنين آمده كه:

«لا تقض في أمر واحد بقضاءين مختلفين، فيختلف أمرك وتزيغ عن الحقّ‌

، وأحبّ لعامّة رعيّتك ما تحبّ لنفسك وأهل بيتك، واكره لهم ما تكره لنفسك وأهل بيتك، فإنّ ذلك أوجب للحجّة، وأصلح للرعيّة..» [٢].

«در يك امر به دوگونه داورى مكن، چه رويه‌ات مختلف مى‌شود و از حق منحرف خواهى شد، و براى تمام رعايايت دوست بدار آنچه را كه براى خود و خانواده‌ات دوست مى‌دارى، و نپسند برايشان آنچه را كه براى خود و خانواده‌ات نمى‌پسندى، چه آن براى حجّت واجب‌تر و براى رعايا شايسته‌تر است.»

٤- همچنين اميرمؤمنان عليه السلام وقتى مالك اشتر را به ولايت مصر منصوب ساختند در نامه مبارك خود به وى چنين فرمودند:

«انظر في القضاء بين النّاس نظر عارف بمنزلة الحكم عند اللَّه، فإنّ الحكم‌