دانشنامه امام کاظم علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٥٦ - نهایت خضوع در پیشگاه خدا

نهایت خضوع در پیشگاه خدا

امام کاظم علیه‌السلام همچون پدر و اجداد پاکش، قبل از هر چیز بنده خالص خدا بود، و شیوه بندگی در تمام رفتار و گفتار و حرکات او آشکارا دیده می‌شد. مناجاتها، دعاها سجده‌ها، راز و نیازها و نمازهای او آن چنان در نهایت خضوع و در سطح بسیار عالی عرفان انجام می‌شد که هر بیننده و شنونده را دگرگون می‌کرد، چنان که کنیز هارون را در زندان، آن چنان دگرگون کرد که در حالت عبادت و مناجات جان سپرد (چنان که قبلا ذکر شد)
دانشمند معروف اهل تسنن خطیب بغدادی می‌نویسد: «از این رو به موسی بن جعفر «عبدصالح» می‌گویند که کوشش فراوان در عبادت و اظهار بندگی در پیشگاه خدا داشت.»
در فرازی از صلواتنامه امام کاظم علیه‌السلام در شأن عبادات، گریه‌ها و سجده‌های طولانی آن حضرت چنین آمده: الذی یحیی اللیل بالسهر الی السحر بمواصلة الاستغفار، حلیف السجدة الطویلة، و الدموع الغریزة، و المناجاة الکثیرة، و الضراعات المتصلة: «آن امامی که شب تا سحر بیدار بود و پیوسته استغفار می‌کرد، همدم سجده طولانی و سرشکهای فراوان و مناجات بسیار و زارهای پشت سر هم بود.» [١] .