دانشنامه امام کاظم علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٧٩ - گرفتاری در دنیا از لوازم ایمان
گرفتاری در دنیا از لوازم ایمان
«مثل المؤمن مثل کفتی المیزان کلما زید فی ایمانه زید فی بلائه لیلقی الله عزوجل و لا خطیئة.» [١] .
مثل
مؤمن، مثل دو کفه ترازو است که هر مقدار بر ایمان او افزوده شود بر بلا و
گرفتاریاش نیز افزوده خواهد شد تا پاک و بدون گناه به دیدار خدای بزرگ
بشتابد.
از این روایت شریف دو نکته مهم استفاده میشود.
١- ملازمت و
تفکیک ناپذیری ایمان با گرفتاری دنیوی. ما نباید تصور کنیم وجود مشکلات
مادی و گرفتاریهای دنیوی در زندگی یک فرد دلیل بر بیتوجهی خداوند نسبت به
وی و واگذاری او به خود است؛ بلکه بر عکس، نشانه قرب و منزلت ویژه انسان
گرفتار نزد پروردگار خویش است؛ از این رو میبینیم اولیای الهی که بالاترین
مقام را نزد خداوند دارند بیشتر از دیگران دست به گریبان مشکلات و
گرفتاریهای دنیوی هستند.
البته منظور از این گرفتاریها آن سنخ گرفتاریهایی است که در جریان دستیابی مؤمن به
کمال معنوی و هدف عالی برای وی پیش میآید، نه آن سنخ گرفتاریهایی که نتیجه بیبرنامگی، سوء تدبیر و ندانمکاریهای انسان است.
٢-
اثر پاکسازی بسیار ارزندهای که این گرفتاریها برای مؤمن دارد. از آنجا
که خداوند نسبت به بنده مؤمن و مخلص خود عنایت ویژه دارد، پاداش مهم و بس
بزرگی برای گرفتاریها و مصائبی که در جریان طی مراحل و انجام وظیفه برای
وی پیش میآید، منظور کرده است و آن طهارت و پالایش او از هر گونه خطا و
نافرمانی به هنگام مرگ و دیدار پروردگار است. این فرجام کار و پاداش
ارزنده، تحمل هر گونه مشکل و مصیبتی را برای انسان مؤمن آسان میسازد.
(١) امالی، شیخ طوسی، ج ٢، ص ٢٤٤.
منبع: زندگانی امام کاظم؛ علی رفیعی، سید محمد حسینی؛ پاییز ١٣٧٤ ناشر: مؤسسه فیض کاشانی