دانشنامه امام کاظم علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٦ - توجه امام کاظم به بینوایان

توجه امام کاظم به بینوایان

امام کاظم علیه‌السلام در منی (نزدیک مکه) بود، بانویی را دید گریه می‌کند و بچه‌هایش نیز که در کنارش هستند گریه می‌کنند، به خاطر آن که گاوی شیرده داشتند و آن گاو مرده بود. امام کاظم علیه‌السلام نزد آن بانو رفت و فرمود: «ای کنیز خدا، چرا گریه می‌کنی؟» بانو گفت: «ای بنده خدا، من دارای چند کودک یتیم هستم، و تنها در زندگی یک گاو داشتم که زندگی من و بچه‌هایم به وسیله آن گاو تأمین می‌شد، اکنون آن گاو مرده است و دست من و بچه‌هایم از همه چیز کوتاه شده است و بیچاره شده‌ایم.» امام کاظم: ای کنیز خدا، آیا می‌خواهی آن گاو را برای تو زنده کنم؟ به دل بانو افتاد که در پاسخ گفت: آری. امام کاظم علیه‌السلام به کنار رفت و دو رکعت نماز خواند، و دست به سوی آسمان بلند کرد و لبهایش را تکان داد (که معلوم بود دعا می‌کند) سپس برخاست، گاو را صدا زد، و با نوک عصا یا پنجه پا به آن گاو مرده زد، ناگهان آن گاو برخاست و راست ایستاد، وقتی که زن آن منظره را دید، جیغ کشید و فریاد زد: عیسی بن مریم و رب الکعبة: «سوگند به خدای کعبه این مرد، عیسی بن مریم علیه‌السلام است.» امام کاظم علیه‌السلام به میان مردم رفت و از آنجا گذشت [١] .