تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٣ - تفسير شرك جهان را به تباهى مىكشد

پاسخ اين سؤال را مشروحا در جلد سيزدهم ذيل آيه ٢٢ سوره انبياء در بحث برهان تمانع ذكر كرده‌ايم و نياز به تكرار نمى‌بينيم.

مگر ممكن است در عالم خداى ديگرى باشد و شما از آن آگاه باشيد اما خداوندى كه خالق شما است و غيب و شهود جهان را مى‌داند از آن بيخبر باشد؟

اين بيان در حقيقت شبيه بيانى است كه در آيه ١٨ سوره يونس آمده است‌ قُلْ أَ تُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِما لا يَعْلَمُ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ‌:" بگو آيا شما به خدا چيزى را خبر مى‌دهيد كه او در آسمان و زمين از آن آگاه نيست"؟! و سرانجام با اين جمله خط بطلان بر پندارهاى خرافى آنها مى‌كشد:" خداوند برتر است از آنچه آنها مى‌گويند و براى او شريك قائل مى‌شوند" (فَتَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ‌).

پايان اين آيه كاملا شبيه پايان آيه ١٨ سوره يونس است در آنجا نيز مى‌خوانيم‌ سُبْحانَهُ وَ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ‌ و اين نشان مى‌دهد كه هر دو آيه يك مطلب را دنبال مى‌كند.

اين جمله ضمنا تهديدى براى مشركان است كه خداوند از اسرار درون و برون آنها آگاه است و تمام اين سخنان را مى‌داند و به موقع آنان را در دادگاه عدل خويش محاكمه و مجازات خواهد كرد.