تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧١ - تفسير دلهاى فرو رفته در جهل!

و علاوه بر اين" جلسات شب‌نشينى تشكيل مى‌داديد و از پيامبر و قرآن و مؤمنان بدگويى مى‌نموديد" (سامِراً تَهْجُرُونَ‌).

" سامرا" از ماده" سمر" (بر وزن ثمر) به معنى گفتگوهاى شبابه است.

بعضى از مفسران گفته‌اند معنى اصلى اين ماده" سايه ماه در شب است" كه تاريكى و سفيدى در آن آميخته شده و از آنجا كه گفتگوهاى شبانه گاه در سايه ماهتاب انجام مى‌شود چنان كه از مشركان عرب نقل كرده‌اند كه آنها شبهاى ماهتابى در اطراف كعبه جمع مى‌شدند و بر ضد پيامبر ص سخن مى‌گفتند اين واژه در مورد آن به كار رفته، و اگر مى‌بينيم به افراد گندم‌گون و يا خود گندم،" سمراء" گفته مى‌شود به خاطر آن است كه سفيدى آن با كمى تيرگى آميخته شده است.

" تهجرون" از ماده" هجر" (بر وزن فجر) در اصل به معنى دورى كردن و جدايى است، سپس به معنى هذيان گفتن مريض نيز آمده، چرا كه سخنانش در آن حالت ناخوش آيند و دور كننده است و نيز هجر (بر وزن كفر) به معنى فحش و ناسزا است كه آن نيز مايه دورى و جدايى است.

در آيه فوق همين معنى اخير منظور است يعنى شبها تا مدت طولانى بيدار مى‌مانيد و همچون بيماران هذيان مى‌گوئيد و فحش و ناسزا مى‌دهيد.

و اين راه و رسم افراد بى منطق و در عين حال ضعيف و زبون است بجاى اينكه روز روشن با شهامت بر منطق و دليل تكيه كنند، شبهاى تاريك را كه چشم مردم در خواب است انتخاب كرده و براى پيشبرد اهداف شوم يا تسكين ناراحتيهاى‌