تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٥ - ٣- خشوع، روح نماز است

و هر قدر انسان، توفيق پيدا كند كه مشغله‌هاى مشوش و پراكنده را كم كند به حضور قلب در عبادات خود كمك كرده است.

٣- انتخاب محل و مكان نماز و ساير عبادات نيز در اين امر، اثر دارد، به همين دليل، نماز خواندن در برابر اشياء و چيزهايى كه ذهن انسان را به خود مشغول مى‌دارد مكروه است، و همچنين در برابر درهاى باز و محل عبور و مرور مردم، در مقابل آئينه و عكس و مانند اينها، به همين دليل معابد مسلمين هر قدر ساده‌تر و خالى از زرق و برق و تشريفات باشد بهتر است چرا كه به حضور قلب كمك مى‌كند.

٤- پرهيز از گناه نيز عامل مؤثرى است، زيرا گناه قلب را از خدا دور مى‌سازد، و از حضور قلب مى‌كاهد.

٥- آشنايى به معنى نماز و فلسفه افعال و اذكار آن، عامل مؤثر ديگرى است.

٦- انجام مستحبات نماز و آداب مخصوص آن چه در مقدمات و چه در اصل نماز نيز كمك مؤثرى به اين امر مى‌كند.

٧- از همه اينها گذشته اين كار، مانند هر كار ديگر نياز به مراقبت و تمرين و استمرار و پى‌گيرى دارد، بسيار مى‌شود كه در آغاز انسان در تمام نماز يك لحظه كوتاه قدرت تمركز فكر پيدا مى‌كند، اما با ادامه اين كار و پى‌گيرى و تداوم آن چنان قدرت نفس پيدا مى‌كند كه مى‌تواند به هنگام نماز دريچه‌هاى فكر خود را بر غير معبود مطلقا ببندد! (دقت كنيد).