تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٦ - تفسير صفات برجسته مؤمنان

و بعضى به معنى همه معاصى.

و بعضى به معنى دروغ.

و بعضى به معنى دشنام يا مقابله دشنام به دشنام.

و بعضى به معنى غنا و لهو و لعب.

و بالآخره بعضى به معنى شرك، تفسير كرده‌اند همه اينها مصداقهاى آن مفهوم جامع و كلى است.

البته لغو تنها شامل سخنان و افعال بيهوده نمى‌شود بلكه افكار بيهوده و بى پايه‌اى كه انسان را از ياد خدا غافل و از تفكر در آنچه مفيد و سازنده است به خود مشغول مى‌دارد همه در مفهوم لغو جمع است.

در واقع مؤمنان آن چنان ساخته شده‌اند كه نه تنها به انديشه‌هاى باطل و سخنان بى اساس و كارهاى بيهوده دست نمى‌زنند، بلكه به تعبير قرآن از آن" معرض" و رويگردانند.

*** در آيه بعد به سومين صفت مؤمنان راستين كه جنبه اجتماعى و مالى دارد اشاره كرده مى‌گويد:" آنها كسانى هستند كه زكات را انجام مى‌دهند" (وَ الَّذِينَ هُمْ لِلزَّكاةِ فاعِلُونَ‌) [١] و از آنجا كه اين سوره- همانگونه كه قبلا نيز گفتيم- از سوره‌هايى است كه در مكه نازل شده و در آن هنگام حكم زكات معمولى نازل نگرديده بود، مفسران در تفسير اين آيه گفتگوهاى مختلفى دارند.

---

[١]" زكات" در اينجا معنى مصدرى دارد و به همين دليل تعبير" فاعلون" بعد از آن آمده است، اين احتمال را نيز بعضى از مفسران داده‌اند كه زكات به همان معنى معروفش يعنى مقدارى از مال مى‌باشد، در اين صورت فاعلون به معنى" مؤدون" (ادا كنندگان) خواهد بود.