تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٨ - تفسير تعظيم شعائر الهى نشانه تقواى دلها است

تقوا و روح پرهيزگارى و احساس مسئوليت در برابر فرمانهاى الهى چيزى است كه كانون آن قلب و روح آدمى است، و از آنجا است كه به جسم سرايت مى‌كند، لذا مى‌توان گفت كه احترام و بزرگداشت شعائر الهى از نشانه‌هاى تقواى دل است‌ [١] در حديثى از پيامبر گرامى اسلام ص مى‌خوانيم كه اشاره به سينه مبارك خود كرد و فرمود التقوى هاهنا:" حقيقت تقوا اينجا است"! (تفسير قرطبى جلد ٧ صفحه ٤٤٤٨).

*** از بعضى از روايات چنين استفاده مى‌شود كه گروهى از مسلمانان عقيده داشتند هنگامى كه شترى يا يكى ديگر از چهار پايان به عنوان قربانى تعيين مى‌شد و از راههاى دور و نزديك آن را با خود به سوى احرامگاه، و از آنجا به سوى سرزمين مكه مى‌آوردند، نبايد بر آن مركب سوار شد، و نبايد شير آن را بدوشند و از آن استفاده كنند، و به كلى آن را از خود جدا مى‌پنداشتند، قرآن اين تفكر خرافى را نفى كرده، مى‌گويد:" از براى شما در اين حيوانات قربانى منافع و سودهايى است تا زمان معين (يعنى تا روز ذبح آنها) فرا رسد" (لَكُمْ فِيها مَنافِعُ إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى‌).

در حديثى مى‌خوانيم كه پيامبر اسلام ص در طريق مكه از كنار مردى عبور كرد كه با نهايت زحمت گام بر مى‌داشت در حالى كه شترى همراه داشت و كسى بر آن سوار نبود، پيامبر ص فرمود: اركبها:" سوار بر آن شو"!

---

[١] از نظر اينكه بايد ميان" شرط" و" جزا" ارتباطى وجود داشته باشد و هر دو حكم بر يك موضوع قرار گيرد در آيه فوق محذوفى وجود دارد و در تقدير چنين بوده:

وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ‌ فان تعظيمها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ‌ اين احتمال نيز قريب به نظر مى‌رسد كه جزا به كلى محذوف باشد و جمله" فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى‌" علتى است كه جانشين معلول شده و در تقدير چنين بوده: وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ‌ فهو خير له فان تعظيمها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ‌.