تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧ - تفسير دو گروه متخاصم در برابر هم!

(إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ).

گروه اول در شعله‌هاى آتش سوزان غوطه‌ورند و اينها در باغهاى بهشت در كنار نهرهاى جارى آرميده‌اند.

سپس به زينت و لباس آنها پرداخته، مى‌گويد:" آنها با دستبندهايى از طلا و مرواريد زينت مى‌يابند و لباسشان در آنجا از حرير است" (يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ) [١] و اين دو پاداش ديگر آنها است.

به اين ترتيب در بهشت، زيباترين لباسهايى را كه در دنيا از آن محروم بودند در تن مى‌كنند و دستبندهاى جواهر نشان در دست دارند، اگر در اين جهان از پوشيدن اين گونه لباسها و زينتها ممنوع بودند به خاطر آن بود كه مايه غرور و غفلت مى‌شد و سبب محروميت گروه ديگر مى‌گشت، ولى در آنجا كه اين مسائل مطرح نيست اين ممنوعيتها برداشته مى‌شود و جبران مى‌گردد.

البته با توجه به اينكه الفباى زندگى در آن جهان با اينجا متفاوت است اين الفاظ مفاهيمى برتر و بالاتر از آنچه ما در اين جهان مى‌انديشيم خواهد داشت (دقت كنيد).

[١] اساور جمع اسوره (بر وزن مشوره) و آن هم به نوبه خود جمع سوار (بر وزن كتاب) به معنى دستبند است و در اصل، فارسى بوده (دستوار) كه بعدا در عربى به صورت فوق تغيير شكل يافته.