تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤١ - تفسير كوتاهى عمر اين جهان

[سوره المؤمنون (٢٣): آيات ١١٢ تا ١١٦]

قالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ (١١٢) قالُوا لَبِثْنا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْئَلِ الْعادِّينَ (١١٣) قالَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلاَّ قَلِيلاً لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (١١٤) أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ (١١٥) فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ (١١٦)

ترجمه:

١١٢- (خداوند) مى‌گويد چند سال در روى زمين توقف كرده‌ايد.

١١٣- در پاسخ مى‌گويند: تنها به اندازه يك روز يا قسمتى از يك روز! از آنها كه مى‌توانند بشمارند سؤال فرما.

١١٤- مى‌گويد (آرى) شما مقدار كمى توقف كرديد اگر مى‌دانستيد! ١١٥- ولى آيا گمان كرده‌ايد كه ما شما را بيهوده آفريده‌ايم و به سوى ما باز گشت نخواهيد كرد! ١١٦- پس بزرگتر و برتر است خداوندى كه فرمانرواى حق است (از اينكه شما را بى هدف آفريده باشد) معبودى جز او نيست و او پروردگار عرش كريم است.

تفسير: كوتاهى عمر اين جهان‌

از آنجا كه در آيات گذشته بخشى از مجازات دردناك دوزخيان آمده بود در تعقيب آن در اين قسمت از آيات نوعى ديگر از مجازاتهاى روانى آنها كه به صورت سرزنشهاى الهى است مطرح شده: