تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠ - تفسير باز هم مجادله به باطل

در حقيقت بحث و جدال علمى در صورتى مى‌تواند ثمر بخش باشد كه متكى به يكى از اين دلائل گردد، دليل عقل يا كتاب، يا سنت.

*** سپس در يك عبارت كوتاه و پر معنى به يكى از علل انحراف و گمراهى اين رهبران ضلالت پرداخته مى‌گويد:" آنها با تكبر و بى اعتنايى نسبت به سخنان الهى و دلائل روشن عقلى مى‌خواهند مردم را از راه خدا گمراه سازند" (ثانِيَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ‌).

" ثانى" از ماده" ثنى" به معنى پيچيدن است و" عطف" به معنى پهلو است، و پيچيدن پهلو كنايه از بى اعتنايى و اعراض از چيزى است.

جمله" ليضل" ممكن است هدف اين اعراض و روى‌گردانى باشد، يعنى آنها براى گمراه ساختن مردم آيات و هدايتهاى الهى را به هيچ مى‌گيرند، و ممكن است نتيجه آن گردد، يعنى محصول بى اعتنايى آنها اين است كه مردم را از راه حق باز مى‌دارند.

به هر حال، سپس كيفر شديد آنها را در دنيا و آخرت به اين صورت تشريح مى‌كند:" بهره آنها در اين دنيا رسوايى و بدبختى است، و در قيامت عذاب سوزنده را به آنها مى‌چشانيم" (لَهُ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ نُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَذابَ الْحَرِيقِ‌).

*** و به او مى‌گوئيم:" اين نتيجه چيزى است كه دستهايت از پيش براى تو فرستاده است" (ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ يَداكَ‌).

" و خداوند هرگز به بندگان ظلم و ستم نمى‌كند" (وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ).

نه كسى را بى جهت كيفر مى‌دهد، و نه بر ميزان مجازات كسى بدون دليل‌