تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٢ - ٣- چرا اكثريت، تمايل به حق ندارند؟!- كدام اكثريت؟
وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِيراً:" هر كس از در مخالفت با پيامبر در آيد و از طريقى جز طريق مؤمنان پيروى كند او را به همان راه كه مىرود مىبريم و به دوزخ مىفرستيم، و بد جايگاهى دارد".
در روايات اسلامى در بحث روايات متعارض مىبينيم كه يكى از معيارهاى ترجيح همان شهرت در ميان اصحاب و ياران و پيروان ائمه هدى است، چنان كه امام صادق ع فرمود:
ينظر الى ما كان من روايتهما عنا فى ذلك الذى حكما به المجمع عليه عند اصحابك فيؤخذ به من حكمنا و يترك الشاذ الذى ليس بمشهور عند اصحابك فان المجمع عليه لا ريب فيه:
" هنگامى كه دو نفر قاضى اختلاف نظر پيدا كنند و سر چشمه آن، اختلاف روايات باشد بايد نگاه كرد و ديد كداميك از آن دو روايت مورد قبول نزد اصحاب تو است؟ بايد آن را گرفت و روايتى كه نزد اصحاب مشهور نيست رها كرد، چرا كه روايت مشهور شكى در آن نيست" [١] و در نهج البلاغه مىخوانيم:
و الزموا السواد الاعظم، فان يد اللَّه مع الجماعة، و اياكم و الفرقه، فان الشاذ من الناس للشيطان، كما ان الشاذ من الغنم للذئب:
" هميشه همراه جمعيتهاى بزرگ باشيد كه دست خدا با جماعت است، و از پراكندگى بپرهيزيد كه انسان تك و تنها بهره شيطان است، چونان كه گوسفند تنها طعمه گرگ"! [٢] و نيز در نهج البلاغه مىخوانيم:
و الزموا ما عقد عليه حبل الجماعة:
" آنچه را كه پيوند جمعيت با آن گره خورده است رها مكنيد" [٣]
[١] وسائل الشيعه جلد ١٨ صفحه ٧٦ (كتاب القضاء باب ٩ از ابواب صفات القاضى).
[٢] نهج البلاغه خطبه ١٢٧.
[٣] نهج البلاغه خطبه ١٥١.