تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٠ - تفسير تعظيم شعائر الهى نشانه تقواى دلها است

مى‌شود [١] به هر حال در پايان آيه در مورد سرانجام كار قربانى چنين مى‌گويد:" سپس محل آن خانه كعبه، آن خانه قديمى و گرامى است" (ثُمَّ مَحِلُّها إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ‌).

و به اين ترتيب ما دام كه حيوانات مخصوص قربانى به محل قربانگاه نرسيده‌اند مى‌توان از آنها بهره گرفت و پس از وصول به قربانگاه بايد وظيفه قربانى كردن را در باره آنها انجام داد.

البته طبق آنچه فقها بر اساس مدارك اسلامى گفته‌اند، اگر قربانى مربوط به حج باشد در سرزمين" منى" بايد ذبح شود، و اگر براى" عمره مفرده" باشد در سرزمين" مكه"، و از آنجا كه آيات مورد بحث از مراسم حج سخن مى‌گويد بايد" بيت العتيق" (خانه كعبه) در اينجا به معنى وسيع كلمه باشد تا اطراف مكه (منى) را نيز شامل گردد (دقت كنيد).

[١] آنچه در بالا گفتيم تفسير روشن آيه است، و در اينجا دو تفسير ديگر نيز ذكر كرده‌اند:

نخست اينكه ضمير در" فيها" به تمام مناسك حج بر مى‌گردد، بنا بر اين مفهوم آيه چنين مى‌شود:" براى شما در مجموع مناسك حج منافعى است تا زمان معين (زمان پايان حج يا زمان پايان دنيا) سپس آخرين مراسم حج كه شخص محرم از احرام بيرون آمده و محل مى‌شود در كنار خانه كعبه و پس از انجام طواف زيارت و نساء است" بنا بر اين آيه فوق شبيه آيه" لِيَشْهَدُوا مَنافِعَ لَهُمْ‌" مى‌شود كه سابقا تفسير شد.

دوم اينكه: ضمير" فيها" به همه شعائر الهى و برنامه‌هاى چشمگير اسلام باز گردد در اينصورت معنى آيه چنين مى‌شود:" براى شما پاداشها و منافع پر ارزشى است در مجموع برنامه‌هاى اسلامى و شعائر الهى تا پايان جهان، سپس پاداش شما بر آفريننده بيت العتيق خانه كعبه است" ولى تفسيرى كه در متن آورديم از اين دو مناسبتر و نزديكتر و هماهنگتر با ساير آيات و روايات اسلامى مى‌باشد.