ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٢ - بحث روايتى(در باره شان نزول آيه مربوط به استنكاف از قتال، بلايا و محنتها، نسبت به مؤمن و )

بنا بر اين هر كس ايمانش صحيح و عملش نيكو باشد، بلاى او شديدتر است و هر كس ايمانش سخيف و عملش ضعيف باشد بلاى او كمتر است‌[١] مؤلف: و يكى از روايات معروف در اين باب كلام رسول خدا ٦ است كه فرموده: الدنيا سجن المؤمن و جنة الكافر ، (دنيا زندان مؤمن و بهشت كافر است). و نيز در كافى به چند طريق از امام باقر و امام صادق (ع) روايت شده كه فرموده‌اند: خداى عز و جل وقتى كه بنده‌اى را دوست بدارد، به وسيله بلاها گوشت بدنش را آب مى‌كند.[٢] و نيز در همان كتاب از امام صادق (ع) روايت آمده كه فرمود: مؤمن در حقيقت به منزله كفه ميزان است: هر قدر كفه ايمانش زياد و سنگين شود، به همان نسبت بلاى او زياد و سنگين مى‌شود.[٣] و باز در همان كتاب از امام باقر (ع) روايت آمده كه فرمود: خداى عز و جل همواره مراقب مؤمن است، همانطور كه يك انسان در سفر همواره به ياد خانواده خويش است، و خداى عز و جل بلا را به سوى مؤمن هديه مى‌فرستد، همانطور كه انسان مسافر براى خانواده‌اش هديه مى‌آورد، خداى تعالى بنده مؤمنش را از لذائذ پرهيز مى‌دهد و پرستارى مى‌كند، آن چنان كه يك طبيب، بيمار خود را از لذائذى پرهيز مى‌دهد و پرستارى مى‌كند.[٤] و نيز در همان كتاب از امام صادق (ع) روايت آمده كه فرمود: رسول خدا ٦ فرمود: خداى تعالى از ميان بندگانش به آن بنده‌اى كه وى در مال و در بدن او بهره‌اى ندارد، حاجتى ندارد.[٥] و در كتاب علل از على بن الحسين از پدرش حسين بن على (ع) روايت آمده كه فرمودند: رسول خدا ٦ فرمود: اگر مؤمن بر قله كوهى باشد، خداى تعالى كسى را بر آزار او مى‌گمارد، تا در برابر آن آزار پاداشش دهد.[٦] و در كتاب تمحيص از امام صادق (ع) روايت آمده كه فرمود: غم و اندوه مؤمن تمام شدنى نيست، مگر وقتى كه همه گناهان او را از بين ببرد، و از همان جناب روايت‌

[١] اصول كافى، ج ١ ص ٢٥٢، ح ٢، ط تهران.

[٢] اصول كافى.

[٣] اصول كافى، ج ١ ص ٢٥٣، ح ١٠، ط تهران.

[٤] اصول كافى، ج ١ ص ٢٥٥، ح ١٧، ط تهران.

[٥] اصول كافى، ج ١ ص ٢٥٦، ح ٢١، ط تهران.

[٦] علل الشرائع، ج ١ ص ٤٤، ح ٢، ط نجف دو جلد در يك جلد.