ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٦٤٦ - گفتار و بحثى آميخته از قرآن و حديث(در باره اهميت مساله نهى از تولى كفار در خطاب الهى، و مضامين بلندى كه در وصف قومى كه در آيه آمده است وجود دارد)

و چون جمله:(فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ) مطلق است هم آتش دنيا را كه همان بدبختى‌ها و ذلت‌ها باشد شامل مى‌شود و هم آتش آخرت را و اين آتش كه مكرر مسلمانان را از آن تحذير كرده و فرموده بود:(وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ) همان است كه در آيه زير مى‌فرمايد: با نازل شدن حكم ولايت معصومين- البته اگر به آن عمل كنيد- خطر آن آتش از شما بر طرف مى‌شود و آن آيه اين است:(الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ)[١].

پس دگرگون شدن اين نعمت به دست خود آنان و تجاوز از ولايت خداى تعالى و قطع رابطه با آن مقام و ركون به ظالمين و ولايت كفار و دوستى با اهل كتاب چيزى بوده كه توقع آن از آن مردم مى‌رفته و بر آنان واجب بوده كه از اين انحرافها بر جان خود بترسند و از سخط الهى كه كسى نمى‌تواند از آن جلوگيرى كند بهراسند آن هم با آن تهديدى كه خداى تعالى به آنان كرده و در چند آيه قبل فرموده:(وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ)[٢] و در آخر آن خبر داده كه ايشان را به سعادتشان هدايت نمى‌كند، پس آن چيزى كه هدايت متعلق بدان است سعادت است و سعادت مسلمين در دنيا به اين است كه در مجتمعشان زندگى و عيشى بر طبق سنت دين و سيره عامه اسلامى داشته باشند.

و اگر بنيه و اسكلت اين سيره منهدم گردد مظاهر آن كه حافظ معناى آن است نيز در هم و بر هم مى‌شود آن وقت در جو جامعه معلوم نمى‌شود كار نيك و ستوده كدام است كه تا به آن امر كنند (امر به معروف) و كار زشت كدام است تا يكديگر را از آن نهى نمايند (نهى از منكر) و آن وقت است كه شعائر عامه سقوط نموده و به جايش شعائر كفر رواج مى‌يابد و اين وضع پيوسته ريشه‌دارتر مى‌شود و پايه‌هايش محكم‌تر مى‌گردد تا برسد به آنجا كه از اسلام به غير از اسم چيزى نماند- هم چنان كه امروز نمانده-.

و اگر خواننده عزيز در سيره عمومى اسلامى كه كتاب و سنت آن را تنظيم و سپس در بين مسلمين اجرا نموده دقت كند و سپس در سيره فاسدى كه امروز بر مسلمين تحميل شده به دقت بنگرد آن وقت آيه شريفه:(فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ)[٣] را به دقت مطالعه‌

[١] امروز ديگر كفار از دين شما مايوس شدند، پس از آنها نترسيد- و به خاطر ترس از آنان دست از دين خود بر نداريد- و تنها از من بترسيد. سوره مائده، آيه ٣ .

[٢] سوره مائده، آيه ٥١ .

[٣] سوره مائده، آيه ٥٤ .