ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٦٣٢ - كسانى كه خدا دوستشان دارد مبرا از رذائل و متصف به فضائل هستند
ايمنند، براى اينكه در اين آيه فرموده: اينان راه را يافتهاند و در آيه زير مىفرمايد: خدا كسى را كه گمراه كند، هدايت نمىكند:(فَإِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي مَنْ يُضِلُّ)[١]، پس اين افراد از هر ضلالتى در امنيتى الهى و آسمانى قرار دارند و بر اهتدايى الهى به سوى صراط مستقيم او هستند و با ايمانشان كه خداى تعالى آنان را در آن ايمان تصديق فرموده، به چيز ديگرى نيز اهتداء شدهاند و آن عبارت است از پيروى رسول و تسليم تام در برابر آن جناب، پس چنين افرادى تسليم رسول خدا ٦ نيز هستند، همانطور كه تسليم بىقيد و شرط خداى سبحانند، زيرا خداى تعالى در باره مؤمنين واقعى فرموده:(فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً)[٢].
در اينجاست كه اين معنا تمام مىشود كه اين افراد از مصاديق آيه شريفه زيرند كه مىفرمايد:(قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ)[٣] و با اين آيه روشن مىشود كه بين پيروى رسول و محبت خدا ملازمه هست، هر كس كه پيرو رسول خدا ٦ باشد، خدا او را دوست مىدارد و معلوم است كه خداى تعالى بندهاى را دوست نمىدارد مگر وقتى كه پيرو رسولش باشد.
و وقتى رسول را پيروى كردند، به هر صفت خوبى كه خدا آن را دوست مىدارد متصف مىشوند، مانند تقوا، عدل، احسان، صبر، ثبات، توكل و توبه و خود را از پليدىها پاك نگهداشتن و امثال آن، به آيات زير توجه فرمائيد:(فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ)[٤]،(إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ)[٥]،(وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ)[٦]،(إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ)
[١] سوره نحل، آيه ٣٧ .
[٢] پس چنين نيست كه هر كس دعوى ايمان كند از او پذيرفته شود، بلكه به پروردگارت سوگند كه مردم ايمان نمىآورند و ايمانشان واقعى نيست مگر وقتى كه در مشاجراتى كه بين آنان رخ مىدهد تو را حكم كنند و به حكم تو رضايت دهند و حتى در دل خود احساس ناراحتى از حكم تو نكنند و به تمام معنا تسليم باشند. سوره نساء، آيه ٦٥ .
[٣] بگو اگر محبت خدا در دلهايتان مستقر شده، پس مرا پيروى كنيد تا خدا هم شما راى دوست بدارد. سوره آل عمران، آيه ٣١ .
[٤] سوره آل عمران، آيه ٧٦ .
[٥] سوره بقره، آيه ١٩٥ .
[٦] سوره آل عمران، آيه ١٤٦ .