ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٨ - گفتارى در معناى تحيت(اشاره به ريشه استكبارى داشتن تحيات در اقوام و امم غير اسلامى و توضيح و تشريح معناى كلمه سلام كه تحيت مسلمين است)

علاوه بر اين دستور داد به غير مسلمانان نيز سلام بدهد و فرمود:(فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَ قُلْ سَلامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ)[١].

البته تحيت به كلمه سلام بطورى كه از تاريخ و اشعار و ساير آثار جاهليت بر مى‌آيد، در بين عرب جاهليت معمول بوده، در كتاب لسان العرب آمده: كه عرب جاهليت چند جور تحيت داشتند، گاهى در برخورد با يكديگر مى‌گفتند: انعم صباحا ، گاهى مى‌گفتند:

ابيت اللعن و يا مى‌گفتند: سلام عليكم ، و كانه كلمه سوم علامت مسالمت است و در حقيقت به طرف مقابل مى‌گفتند: بين من و تو و يا شما جنگى نيست، (پس از آنكه اسلام آمد تحيت را منحصر در سلام كردند و از ناحيه اسلام مامور شدند سلام را افشاء كنند).[٢] چيزى كه هست خداى سبحان در داستانهاى ابراهيم سلام را مكرر حكايت مى‌كند و اين خالى از شهادت بر اين معنا نيست كه اين كلمه كه در بين عرب جاهليت مستعمل بوده، از بقاياى دين حنيف ابراهيم بوده، نظير حج و امثال آن كه قبل از اسلام معمول آنان بوده، توجه بفرمائيد:( قالَ سَلامٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي ،) در اين جمله از ابراهيم (ع) حكايت كرده كه در گفتگو با پدرش گفت: سلام عليك به زودى من از پروردگارم برايت طلب مغفرت مى‌كنم [٣] و نيز فرموده:(وَ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى‌ قالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ)[٤] و اين قضيه در چند جاى قرآن كريم آمده.

و بطورى كه از آيات كريمه قرآن استفاده مى‌شود خداى تعالى كلمه سلام را تحيت خودش قرار داده است، به آيات زير توجه فرمائيد:(سَلامٌ عَلى‌ نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ)[٥]، (سَلامٌ عَلى‌ إِبْراهِيمَ‌) [٦]،(سَلامٌ عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ)[٧]،(سَلامٌ عَلى‌ إِلْ‌ياسِينَ)[٨]

[١] از آنان درگذر و بگو سلام، كه به زودى خواهند دانست. سوره زخرف، آيه ٨٩ .

[٢] لسان العرب، ج ١٢ ص ٢٨٩، ط بيروت.

[٣] سوره مريم، آيه ٤٧ .

[٤] فرستادگان ما به منظور بشارت دادن به ابراهيم نزد وى آمدند و گفتند: سلام، ابراهيم نيز گفت سلام. سوره هود، آيه ٦٩ .

[٥] سلام بر نوح در همه عالميان. سوره صافات، آيه ٧٩ .

[٦] سوره صافات، آيه ١٠٩ .

[٧] سوره صافات، آيه ١٢٠ .

[٨] سوره صافات، آيه ١٣٠ .