خون مسلمان را حلال می‌دادند و مسلمان نیز خون او را حلال می‌داند . قهرا وقتی که دو طرف به عقیده خودشان خونشان بر یکدیگر حلال بشود ، مالشان به‌ طریق اولی حلال است . آنچه از اموال در دارالحرب به دست مسلمانان‌ می‌افتد برایشان حکم یک درآمد خالص را دارد و از چیزهایی است که باید یک پنجم آن را به عنوان خمس خارج کنند و چهار پنجم دیگر تقسیم می‌شود میان آن سربازان .

موارد اختلاف شیعه و اهل تسنن در باب خمس

از نظر اهل تسنن ، خمس فقط به غنائم جنگی تعلق می‌گیرد و بس . در غیر غنائم جنگی آنها قائل به خمس نیستند . این است که مسأله خمس میان اهل‌ تسنن و اهل تشیع از زمین تا آسمان فرق می‌کند . چون آنها اختصاص می‌دهند به غنائم دارالحرب ، و غنائم دارالحرب یک امر استثنائی است ، گاهی‌ هست و گاهی نیست ، مخصوص زمان جنگ است . ولی مطابق آنچه شیعه می‌گوید خمس یک امر جاری و دائم است ، اختصاص به زمان جنگ ندارد ، سراسر زندگی اقتصادی مردم را در بر می‌گیرد . این یک وجه تفاوت میان عقیده اهل‌ تسنن و عقیده اهل تشیع در باب خمس هست ، بعد بحث خواهیم کرد که این‌ اختلاف از کجا پیدا شده . مساله دومی که در باب خمس هست ، این است که‌ خمس را چه اختصاص بدهیم به غنائم دارالحرب و چه اعم بگیریم ، آن را چند قسمت باید کرد ؟ همان طور که می‌دانید خمس را از نظر فقه شیعه باید شش قسمت کرد . سه قسمت آن " سهم امام " نامیده می‌شود سه قسمت دیگر سهم سادات ، که بعد