به وجود آورده . همه چیز به مشیت الهی است ولی این مشیت الهی است که‌ برای هر چیزی شرایط و نظامی قرار داده ، و برای هر مقصدی راه معینی قرار داده که بدون رفتن آن راه محال است انسان به آن مقصد برسد . این است‌ معنی " امر بین الامرین " . منطقی که می‌گفت " در عالم هیچ چیزی شرط هیچ چیزی نیست " همان منطق‌ " جبر " است . آن منطق که می‌گفت " بعضی چیزها به مشیت خداست و بعضی دیگر به مشیت خدا نیست " منطق " تفویض " است ، یعنی بعضی‌ چیزها را خدا گفته به من مربوط نیست ، هر چه می‌خواهد بشود ، تفویض کرده‌ ، واگذاشته . و این منطق که هم قبول می‌کند " همه چیز به مشیت خداست " و هم قبول می‌کند که " در عالم هر چیزی شرایطی دارد " همان منطق امر بین‌ الامرین " است . در اول عرایضم عرض کردم که قرآن ، بعضی از آیات آن ، بعضی دیگر را تفسیر می‌کند یا به تعبیر خود قرآن بعضی آیات ، آیات مادر است ، ام‌ الکتاب است ، محکم است . باید آیاتی را که متشابه است یعنی چند گونه‌ می‌شود آنها را تفسیر کرد با آیاتی که یک طور بیشتر نمی‌شود تفسیر کرد توضیح داد . مثلا ما از یک طرف در قرآن می‌خوانیم « قل اللهم مالک‌ الملک »بگو ای پروردگاری که مالک همه ملکها و صاحب همه قدرتها تو هستی « تؤتی الملک من تشاء و تنزع الملک ممن تشاء »تو به هر کس که‌ بخواهی ملک و قدرت بدهی می‌دهی ، و از هر کسی که بخواهی بگیری و انتزاع‌ بکنی می‌گیری و انتزاع می‌کنی . « تعز من تشاء وتذل من تشاء »هر کس را که‌ تو بخواهی به او