که از مجموع آیات آن معلوم است نه طرفدار جنگ است به طور کلی و در هر شرایطی و نه طرفدار صلح است به طور کلی و در هر شرایطی . در شرایط خاصی‌ پیشنهاد صلح می‌کند و به پیغمبر ( ص ) اصرار و تأکید می‌کند و به پیغمبر ( ص ) اصرار و تأکید می‌کند که از صلح و سلام نترس و مگذر ، و در شرایطی که‌ معلوم شود طرف خائن است و در همان شرایطی است که هفته پیش عرض کردیم‌ ، می‌گوید با اینها بجنگ . بعد از این آیه می‌فرماید : « یا ایها النبی حرض المؤمنین علی القتال ای پیغمبر ! اهل ایمان را بر قتال ترغیب و تحریض کن . ممکن است کسی‌ بگوید در اینجا چه تناسبی است میان مسئله صلح و اینکه می‌گوید مؤمنین را تحریض بر قتال کن . این مطلب را باید برایتان روشن کنم . از مجموع آیات قرآن و سنت پیغمبر ( ص ) این مطلب به دست می‌آید که‌ مسلمانان و یا لااقل سربازان اسلامی همیشه باید آمادگی کامل برای جهاد داشته باشند. در آیات پیش خواندیم: « و اعدوا لهم ما استطعتم من قوه‌غ . نمی‌گوید در حال جنگ نیرو تهیه کنید. می‌گوید نیرو تهیه کنید. نیرو را قبلا باید تهیه کرد . جنگ ممکن است در فاصله پنج روز ضرورتش احساس شود . نیرو را که در ظرف پنج روز نمی‌شود تهیه کرد . مهیا بودن و نیرومند بودن‌ را اسلام برای همیشه توصیه می‌کند اما جنگ را در شرایط خاصی . . . ولی بعد می‌گوید مسلمین را ترغیب کن به جنگیدن و جهاد . روح مسلمان همیشه باید آماده جنگ باشد. حدیثی از پیغمبر اکرم نقل کرده‌اند که مضمون عجیبی دارد. پیغمبر اکرم فرمود : » من لم یغز و لم یحدث نفسه بغزو مات علی شعبه ²