آشنایی با قرآن 3
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص

آشنایی با قرآن 3 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠٣

اصطلاح یک غرور ملی به وجود آورند ، یک روحیه بالخصوصی که به موجب آن‌ او فقط به خودش و کشورش بیندیشد . همواره صحبت این است که ما چنین ، مفاخر ما چنان ، ما چنینیم ، دیگران کوچکند . قرآن می‌گوید مبادا شما اینگونه باشید ، مبادا روحیه شما روحیه تظاهر و روحیه بطر باشد . بطر یعنی چه ؟ انسان وقتی که یک نعمتی به او می‌رسد ، یک خوشحالی و سرور و بلکه یک غروری پیدا می‌کند که دیگر پایش روی زمین بند نیست و به دیگران‌ اعتنایی ندارد ، خودش را بالا دست همه می‌بیند . حالا آن نعمت هر چه‌ می‌خواهد باشد . بعضی به واسطه ثروت زیاد اهل بطر می‌شوند ، بعضی به واسطه‌ قدرت زیاد یک حالت بی اعتنایی و غرور و تکبر نسبت به دیگران پیدا می‌کنند ، همین طور که راه می‌روند ، با راه رفتنشان می‌خواهند نشان بدهند که منم صا حب قدرت ، منم صاحب ثروت . حرف که می‌زند ، با حرف زدنش‌ کأنه می‌گوید منم صاحب قدرت ، منم صاحب ثروت ، منم صاحب علم . حتی [ غرور و تکبر ] در نگاه کردنش پیداست . قرآن می‌گوید ولی شما از آن دسته‌ نباشید ، فتحها و پیروزیها شما را سرمست نکند ، شما را متکبر و مغرور و اهل منیت نکند . لذا می‌گوید دیگرانند که چنینند . پس آخرین دستوری که قرآن به سربازانش می‌دهد دستور تواضع اخلاقی است . نمی‌گوید شما چنین نباشید ، می‌گوید مانند آنها که چنین هستند نباشید . می‌خواهد بگوید دیگران چنین‌اند . « و لا تکونوا کالذین خرجوا من دیارهم‌ بطرا »مانند آن اشخاص نباشید که وقتی از خانه‌هایشان بیرون آمدند با بطر بیرون آمدند یعنی با غرور و