آنکه گام دنبال گام من بردارد از من است . این معنایش این است که او از من جدایی ندارد . بزرگترین جمله‌ای که پیغمبر اکرم درباره سلمان فرموده‌ است و شاید بزرگترین جمله‌ای که درباره یک صحابی غیر از امیرالمؤمنین‌ فرموده است این جمله است : » سلمان منا اهل البیت « سلمان جزء ما اهل‌ بیت است . این کلمه " جزء ماست " بسیار عالی است ، یعنی او از ما جدایی ندارد ، بینونتی با ما ندارد . گفت " من کی‌ام لیلی و لیلی کیست‌ من " من او هستم و او من است . دیگر از این بالاتر تعبیر نیست . تعبیر دیگری که این حدیث را هم شیعه و سنی روایت کرده‌اند درباره امام حسین‌ است که پیغمبر فرمود : » حسین منی و انا من حسین « حسین از من است و من‌ از حسینم . یعنی اساسا میان ما جدایی فرض نمی‌شود و وجود ندارد . آنوقت‌ مفاد این حدیث با آن حدیث معروف دیگری که » علی مع الحق و الحق مع‌ العلی یدور حیث ما دار « یکی می‌شود . علی با حق است و حق با علی است ، دور می‌زند با او هر جا او دور بزند ، یعنی علی ( ع ) آنجا می‌رود که حق‌ است و حق آنجا می‌رود که علی ( ع ) است . یعنی جدائی میان این دو وجود ندارد . این مفهوم تقریبا همان مفهوم عصمت است . علی از حق جدایی ندارد . مگر پیغمبر از حق جدائی دارد ؟ ! مگر ممکن است العیاذ بالله پیغمبر حرفی بزند یا عملی انجام بدهد که حق نباشد . همانطور که پیغمبر از حق جدا شدنی نیست ، تفکیکش فرض و امکان ندارد ، تفکیک علی ( ع ) هم از پیغمبر امکان ندارد و این دو جدا ناشدنی هستند . این جمله را [ که " این سوره را نباید به مردم ابلاغ کند مگر