نیست که امثال " ویل دورانت " می‌گویند : هیچ دینی مثل اسلام پیروان‌ خودش را به قدرت دعوت نکرده است . در ادیان دیگر این مسائل مطرح‌ نیست ، عظمت و شوکت مطرح نیست ، قدرت و قوت مطرح نیست . ولی اسلام‌ که دینی است که علاوه بر جنبه‌های معنوی ، جنبه اجتماعی هم دارد ، قهرا به‌ " قدرت " که یکی از اصول و نوامیس اجتماع است اهمیت می‌دهد . « و اصبروا ان الله مع الصابرین »دستور دیگرش مسئله صبر است . صبر یعنی جزع و فزع نکردن در مقابل مصائبی که پیش می‌آید ، ثبات . در مقابل‌ قدرت دشمن پا بر جا باشید یعنی ترس و جبن به خود راه ندهید . در مقابل‌ مصائبی که خواه ناخواه برایتان رخ می‌دهد صابر باشید . مخصوصا مقداری از حرفهای جلسه پیش را تکرار کردم برای اینکه آیه‌ای را که امشب خواندم درست برایتان توضیح بدهم . در عین حال که به مجاهدین و سربازان دستور ثبات قدم و اتحاد و انضباط و رعایت مقررات می‌دهد و از قدرت و شوکت دم می‌زند ، باز دین است ، اخلاق و معنویت است ، نمی‌خواهد احساسات مسلمین را طوری تحریک بکند که‌ آنها را در جهت غرور و منیت سوق بدهد . در ابتدا عرض کردم ببینید اسلام‌ احساسات مسلمین را در چه جهتی هدایت و راهنمایی می‌کند ؟ مقایسه را در اینجا می‌خواستم به عمل بیاورم . این مطلبی که عرض می‌کنم استثنا ندارد . تمام مکتبهایی که در دنیا هست ، مکتبها و فلسفه‌های اجتماعی یا روشهای‌ عملی که دولتها در تربیت سرباز دارند ، همیشه کوشش می‌کنند در سرباز به‌