یک فرقه باغیه از خود مسلمین نیست بلکه جهاد با کفار است ، قهرا همان‌ طوری که قانون همه دنیاست ، غنائم جنگی تعلق پیدا می‌کند به آنکه جنگ‌ کرده و فاتح است . از نظر اهل تسنن خمس منحصر است به غنائم جنگی ، سرباز یا لشگری که در جنگ ، غنیمتی به دست آورده است ، چهار قسمتش را به خودش اختصاص می‌دهد و یک قسمت را بابت خمس می‌پردازد . معتقدند که‌ در زمان پیغمبر باید به دست پیغمبر برسد ، در زمان خلفا به دست خلفا ، و بعد به دست ولی امر مسلمین ، آن کسی که بالفعل حکومت مسلمین را [ در دست ] دارد . حالا که به دست او آمد به چه مصرفی برساند و چگونه تقسیم‌ کند ؟ می‌گویند از این شش موردی که ذکر شده است : « لله و للرسول و لذی‌ القربی و الیتامی و المساکین و ابن السبیل »، خدا ، تشریفی است یعنی به‌ اصطلاح جدی نیست ، برای احترام ذکر شده نه اینکه واقعا غرض این است که‌ یک سهمی هم به نام خدا باشد . بعد می‌گویند بنابراین خود این یک پنجم را باید پنج قسمت کرد ، یک قسمت به نام پیغمبر ، یک قسمت به نام ذی‌ القربی ، یک قسمت به نام یتیمها ، یک قسمت برای مسکینها و فقرا و یک‌ قسمت برای از راه ماندگان . حال بعد از وفات پیغمبر اکرم تکلیف چیست‌ [ و سهم ایشان را ] به چه کسی باید داد ؟ بعضی می‌گفتند سهم پیغمبر ساقط می‌شود و آن را به چهار طبقه دیگر باید داد . برخی دیگر می‌گفتند سهم‌ پیغمبر را باید نگهداری کرد تا به دست خلیفه وقت برسد . یک چنین چیزی‌ . به هر حال مطابق آنچه اهل تسنن می‌گویند ، خمس یکی از فروع جهاد است و اهمیت چندانی ندارد .