مدت معین . اگر یک مهاجر می‌مرد ، چیزی اگر داشت به برادر انصاری او می‌رسید ، و برعکس . در آن مدتی که مسلمین در مضیقه بودند پیغمبر این حکم‌ را برقرار کرد ، بعد حکم را برداشت و فرمود ارث بر همان اساس قرابت و خویشاوندی است ، که هنوز هم این حکم باقی است . و در همان جاست که‌ مسئله برادری پیغمبر با امیرالمؤمنین مطرح است . این را اهل تسنن هم‌ قبول دارند . پیغمبر اکرم میان هر یک از مهاجرین و انصار عقد اخوت بست‌ و طبق قاعده باید میان علی ( ع ) که از مهاجرین است و یکی از انصار عقد اخوت برقرار بکند ولی با هیچیک از انصار عقد اخوت برقرار نکرد . نوشته‌اند که علی ( ع ) آمد نزد پیغمبر و فرمود : یا رسول الله ! پس‌ برادر من کو ؟ شما هر کسی را با یکی برادر کردید . برادر من کو ؟ فرمود : » انا اخوک « من برادر تو هستم . این یکی از بزرگترین افتخارات‌ امیرالمؤمنین است که نشان می‌دهد امیرالمؤمنین در میان صحابه پیغمبر یک‌ وضع استثنائی دارد ، او را نمی‌شود با دیگران همسر کرد ، هم تراز و قرارداد ، و الا خود پیغمبر علی القاعده باید مستثنی باشد و تازه اگر هم‌ مستثنی نباشد ، پیغمبر هم از مهاجرین است و باید با یکی از انصار عقد اخوت ببندد ، و علی ( ع ) هم با یکی از انصار . ولی نه ، میان خودش و علی ( ع ) عقد اخوت بست . این بود که این سمت برادری و این شرف‌ برادری برای همیشه ب رای علی ( ع ) باقی ماند و خود حضرت از خودش به‌ این سمت یاد می‌کند و دیگران هم می‌گویند : اخو رسول الله برادر پیغمبر . علی پسر عموی پیغمبر بود از نظر نسب ، ولی می‌گویند برادر پیغمبر . به‌ اعتبار همین است . در این وقت [ وقت بستن عقد اخوت میان مهاجرین و انصار ،