« استطعتم من قوه و من رباط الخیل ترهبون به عدو الله و عدوکم و آخرین من‌ دونهم لا تعلمونهم الله یعلمهم ». خوب ، راه ما چیست ؟ آیا راه ما فقط این است که به عهد خود وفادار باشید ، راستگو باشید ، درست کردار باشید ، خدا را عبادت کنید ، بروید در مسجدها و پیوسته دعا بکنید ؟ نه ، راه‌ ما فقط معنویات نیست ، مادیات هم هست . راه اسلام راه جامع است . بعد از آن آیات می‌گوید : « و اعدوا لهم ما استطعتم من قوه »برای مقابله با دشمنان ، تا آن حدی که برایتان ممکن است نیرو تهیه کنید . ما اینها را فراموش کرده‌ایم . " ویل دورانت " می‌گوید : هیچ دینی به اندازه اسلام‌ پیروان خود را به قوت و نیرومندی دعوت نکرده است . آیه می‌گوید در مقابل دشمن ، تا آنجا که برایتان مقدور است نیرو تهیه کنید . دیگر نمی‌گوید چه تهیه بکنید . بعضی مفسرین مثل علامه طباطبائی از این آیه نکته‌ خوبی استنباط کرده‌اند . می‌گویند در آیات پیش ، مخاطب فقط شخص پیغمبر است ، در این آیه ، مخاطب عموم مردم است . آیات پیش چنین بود : « ان‌ شر الدواب عند الله الذین کفروا فهم لا یؤمنون الذین عاهدت منهم ثم‌ ینقضون عهدهم ». . . آنها که تو با آنان پیمان بستی و پیمانشان را نقض‌ کردند « فاما تثقفنهم فی الحرب » آنجا که تو بر آنها پیروز می‌شوی چنین‌ کن . « و اما تخافن من قوم خیانه »آنجا که تو به عنوان رئیس مسلمین‌ خوف و بیم خیانت آنها را پیدا کردی ، پیمانشان را الغاء کن یعنی اقاله‌ کن ، [ منتفی بودن آن را ] به آنها اعلام کن . همه جا مخاطب خود پیغمبر است . ولی اینجا که می‌رسد نمی‌گوید : و اعد لهم ما استطعت من قوه ای‌ پیغمبر ! ای رئیس مسلمین ! ای ولی امر