مردم باشد ؟ ظاهر همین است ، ولی بعید نیست که منظور ، سنت و احکام‌ پیغمبر و تعلیمات او باشد . در این صورت معنی آیه چنین می‌شود . و مادامی که تو در میان آنها باشی یعنی مادام که دستورات و تعلیمات تو در میان آنها باشد و یا حالت توبه و بازگشت و پشیمانی داشته باشید ، خداوند شما را عذاب نمی‌کند . ظاهرا منظور این است که اگر ملت اسلام از عذابهایی از قبیل عذابهای عاد و ثمود در امان باشند ، از عذابهای دیگر در امان نیستند . اگر پیغمبر رفت ، عذاب پشت سرش آمده است . قرآن‌ عذابهائی را ذکر می‌کند از قبیل تسلط اغنیا بر ضعفا ، و از همه بالاتر فرقه‌ فرقه شدن که نیروها علیه یکدیگر به کار می‌افتد و دشمن شاد می‌شود . اینها عذابهای الهی است « و ما کان الله لیعذبهم و انت فیهم »تا تو در میان‌ مردم باشی خدا اینها را عذاب نخواهد کرد . تو نباشی ولی تعلیمات تو باشد . باز هم خدا عذاب نمی‌کند . و در صورت استغفار و بازگشت نیز خدا آنها را عذاب نمی‌کند . « و ما لهم الا یعذبهم الله و هم یصدون عن المسجد الحرام ، و ما کانوا اولیاءه ان اولیاؤه الا المتقون ». اشاره‌ای به خصوص قریش دارد و شامل‌ بعد از قریش هم می‌شود . می‌گوید مردم قریش مستحق عذاب هستند . اینها صاد و مانع مردم از مسجدالحرام شده و خودشان را اولیاء و متولیان‌ مسجدالحرام می‌دانند . قریش خودشان را متولیان کعبه و مسجدالحرام‌ می‌دانستند ، می‌گفتند کعبه مال ما است ، هر که را می‌خواستند راه می‌دادند یا راه نمی‌دادند . چون اینها در مکه ساکن بودند خانه‌ها و زمینها را مال‌ خودشان می‌دانستند . قرآن با این فکر مبارزه کرد . گفت هیچکس تا دامنه‌ قیامت حق ندارد