کم و بیش با این مطلب آشنا هستید که مطلبی در دین مقدس اسلام که دینی‌ اجتماعی است مورد تأکید و اصرار واقع شده است به نام موالات مؤمنین‌ یکدیگر را ، و در مقابل ، دستور رسیده است به منع موالات مؤمنین و مسلمین کافران را . اتفاقا چندی پیش در مقاله‌ای که چاپ شده است تحت‌ عنوان " ولاءها و ولایتها " این مطلب را تا حدی تشریح کردم . حالا به‌ مناسبت این آیات ، توضیحی راجع به این کلمه عرض می‌کنم . معنی کلمه " ولاء " که " ولایت " و " تولی " که به غلط تولی‌ می‌گوئیم و " ولی " و " مولا " و غیره همه از این کلمه مشتق شده است‌ " اتصال و نزدیکی " است . وقتی که دو چیز یا دو شخص به یکدیگر آنچنان‌ نزدیک باشند که در میان آنها فاصله‌ای وجود نداشته باشد ، عرب این را " توالی " می‌نامد ، کما اینکه ما در اصطلاح فارسی کلمه " توالی " را در جایی به کار می‌بریم که دو چیز بلافاصله پشت سر یکدیگر باشند یعنی بینشان‌ فاصله نباشد . ولی وقتی می‌گویند مسلمین باید نسبت به یکدیگر ولایت داشته‌ باشند یا ولاء یکدیگر را داشته باشند مقصود این نیست که بدنهاشان به‌ یکدیگر نزدیک باشد ، بلکه مقصود این است که روحهاشان به یکدیگر نزدیک‌ باشد و روابط اجتماعیشان با یکدیگر روابط نزدیک باشد . و لهذا مثلا این‌ که یک کسی اعانت بکند دیگری را ، کمک بدهد به دیگری ، خودش یک‌ ارتباطی است ، یک اتصالی است ، یک پیوند است ، نوعی ولایت است که‌ در قرآن " ولاء " نامیده می‌شود . یعنی یکدیگر را کمک بدهید . ولاء یکدیگر را داشته باشید یعنی تعاون در میان شما حکمفرما باشد ، که‌