نمی‌کند ، همکار می‌کند . وقتی چند نفر سرمایه‌دار سرمایه‌هایشان را روی هم‌ می‌گذارند تا یک معامله پر سودی انجام بدهند ، اینها با یکدیگر همکاری‌ می‌کنند ، هماهنگی هم در میانشان پیدا می‌شود اما روحشان با یکدیگر آمیخته‌ نیست ، فقط همکاری است برای بردن سود بیشتر ، و لهذا همان ساعتی که این‌ سود بیشتر از میان برود ، همکاری بهم می‌خورد ، همان ساعتی که می‌بینند بعضی از این افراد را می‌شود کنار زد تا خودشان سود بیشتری ببرند ، آنها را کنار می‌زنند .
ولی گاهی یک عواملی در انسان پیدا می‌شود که واقعا انسانها را متفق و متحد می‌کند ، نه فقط همکار می‌کند ، همروح و همدل می‌کند ، و همدلی ما فوق‌ همکاری است ، ما فوق همزبانی است ، یعنی طوری می‌شود که هر فردی درباره‌ سرنوشت فرد دیگر آن اندازه می‌اندیشد که درباره سرنوشت خود می‌اندیشد ، او را همان مقدار دوست دارد که خودش را دوست دارد و بلکه بیشتر ، دیگری را بر خودش مقدم می‌دارد . آیه کریمه قرآن می‌فرماید : « و یؤثرون‌ علی انفسهم و لو کان بهم خصاصه »[١] یعنی دیگران را بر خودشان مقدم‌ می‌دارند هر چند خودشان در فقر و تنگدستی باشند . این یک مسئله دیگری‌ است . چطور می‌شود که افرادی واقعا از نظر روحی متحد بشوند در حدی که‌ همروح بشوند نه فقط همکار برای جلب منافع یا دفع مضرات . گاهی افرادی‌ با یکدیگر همکاری می‌کنند ولی همروح نمی‌باشند . همروحی بستگی دارد به این‌ که در روح افراد ، یک عاطفه‌ای پیدا بشود که به موجب

[١] سوره حشر ، آیه . ٩