اعتمادی نیست . آنها اعلام صلح کرده‌اند ، ما هم می‌خواهیم صلح و سلامت‌ باشد ، اما از کجا بشود به اینها اعتماد کرد ؟ تکلیف چیست ؟ در اینجا قرآن می‌فرماید : نترس و به خدا توکل کن ، اعتماد کن به خدا « انه هو السمیع العلیم »که خدا هم شنوا و هم دانا است . یعنی تو کارت را بر اساس حق و بر مر حق قرار بده ، خدا خودش با اسباب و وسائلی که دارد شما را حفظ می‌کند ، شما مطابق اصول رفتار بکنید دیگر باقیش را به خدا توکل بکنید . آیه بعد مربوط به همین قسمت است که به خدا توکل کن و از مکر و خدیعه هم نترس « و ان یریدوا ان یخدعوک فان حسبک الله » اگر بخواهند تو را بفریبند یعنی اگر این اظهار صلح و سلامشان خدعه و فریب‌ باشد خدا تو را کافی است . اینها همه برای این گفته می‌شود که نمی‌شود به‌ قول دشمن اعتماد کرد هر چند انسان جستجو و تحقیق بکند . البته اینها معنایش این نیست که لازم نیست در این زمینه تحقیق بکنی که آیا دشمن قصد خدعه دارد یا ندارد . نه ، سخن این است که یک چیزهایی مخفی می‌ماند ، ولی تو به خاطر این احتمال که نکند خدعه و نیرنگ باشد ، اگر دست صلح و سلام به سوی تو دراز شد این دست را رد نکن . این جمله که به خدا توکل کن‌ ، اگر بخواهند ترا بفریبند تو خدا را داری ، نترس ، همه برای این است‌ که می‌خواهد به پیغمبر ( و نه تنها به پیغمبر بلکه پیغمبر مخاطب است . بیشتر ، مقصود دیگران هستند که زمامدار مسلمین می‌شوند ) بگوید اگر دشمن‌ دست صلح و سلام به سوی تو دراز کرد تو تحت تأثیر این افکار و اندیشه‌ها که نکند دروغ باشد ، نکند خدعه و مکر باشد ، امتناع نکن ، تو هم دست صلح‌ و سلام به سوی او دراز کن . در این نگرانیها که