فرزند ، مال ، سلامت ، و هر نعمتی که داری ، اگر این نعمت را از مسیر خودش منحرف نکنی و در مسیر دیگر استفاده نکنی ، شاکری . مثلا زبان را خداوند عبث نیافریده است . با این زبان می‌شود حقایق را قلب کرد ، دروغ‌ گفت ، به مردم آزار رسانید ، دشنام داد ، بدیهای مردم را پخش کرد ، اشاعه فحشاء کرد ، جعل کرد ، ولی واقعا باید حساب بکنیم آیا دست خلقت‌ زبان را برای همین به ما داده : تهمت ، غیبت ، دشنام ؟ یا اینکه مقاصد خود را به دیگران بفهمانیم . فهماندن مقاصد خود به دیگران ، تعلیم ، ارشاد ، نصیحت ، شکر زبان است . پس باید همیشه نعمتها را در راه خودش‌ مصرف کرد . مثلا فکر و اندیشه صدی هشتاد مردم در راه شیطنتها صرف می‌شود در حالی که می‌توان در راه علم و دانش و خیر و صلاح مردم به کار برد . ای مؤمنان ! ضعیف بودید ، محروم بودید ، خداوند نعمتهائی نصیب شما کرد و شما را از چنگال دشمنان رهانید . باید بدانید نعمتها را در چه راهی‌ باید مصرف کنید . این معنی « لعلکم تشکرون »است . مفاد آیه ، توجه‌ دادن مردم به وضع سابق است که عده آنها اندک بود ، مردمی ضعیف بودند و خودشان و دیگران آنها را به حساب نمی‌آوردند ، خداوند در کنف قدرت خود آنها را تقویت و تأیید کرد ، روزیها را نصیب آنان کرد تا آن نعمتها را در راهی که خداوند فرموده و سعادت آنها در آن است مصرف کنند . « یا ایها الذین آمنوا لا تخونوا الله و الرسول و تخونوا اماناتکم و انتم تعلمون ». ای اهل ایمان ! به خدا و پیغمبر خیانت نکنید زیرا به‌ خودتان هم خیانت می‌کنید ( مضمون آیه این است ) . در