در اینکه در اسلام بعضی از احکام داریم که از مختصات سادات است شکی‌ نیست ، و این نشان می‌دهد که اسلام می‌خواهد سلسله نسب سادات ، این نژاد ، مشخص باقی بماند . به نظر ما در اسلام بیش از این عنایتی نیست که‌ اولاد پیغمبر با دیگران مخلوط نشوند به شکلی که نسبشان گم بشود . مانعی‌ ندارد که با دیگران ازدواج بکنند ، سید از غیر سید زن بگیرد یا غیر سید از سید زن بگیرد ، ولی اسلام می‌خواهد نسبشان را از ناحیه پدران ثابت نگاه‌ دارد . در نتیجه یک احساس روحی در افراد پیدا می‌شود ، می‌گوید من از اولاد پیغمبرم ، من از اولاد علی بن ابی طالب ( ع ) هستم ، من از اولاد حسین بن علی ( ع ) هستم ، اجداد من در گذشته چنین بوده‌اند ، دارای چنین‌ فضیلتهائی بودند . این امر سبب می‌شود که طبقه‌ای از مردم ، عامل نژاد ، محرکشان بشود به سوی اسلام ، نه برای کسب یک امتیاز اقتصادی بلکه برای‌ اینکه در راه اسلام فعالیت بیشتری بکنند . و شاید ژنهایی که به وراثت‌ می‌رسد ، کم و بیش در بسیاری از نسلها ظهور می‌کند . و تاریخ هم نشان داده‌ است که سلسله جلیله سادات و بالاخص علویین سادات ، از صدر اسلام تا عصر حاضر ، یک رگی در وجودشان وجود داشته که اینها را بیشتر از دیگران به‌ حمایت از اسلام بر می‌انگیخته است . اکثر قیامهای مقدس دوره امویها و دوره عباسیها توسط علویین صورت گرفته است . در دوره‌های بعد هم ، در میان طبقات مختلف علما ، حکما و ادبا ، افرادی که از پیغمبر نسبت‌ می‌برده‌اند ، به نسبت ، از سایر افراد در راه اسلام فعالتر بوده‌اند ، زیرا غیر از آن خاصیت طبیعی [ اسلام ] که بالطبع آنها را بر می‌انگیخته است ، این حالت روانی که احساس می‌کرده‌اند