او رسیده است مثل ثروتی که در طبیعت خود بخود به وجود می‌آید مانند جنگلها و منابع استفاده‌ای که در کوهستانهاست از مراتع و غیر آن . اینها مال خدا و پیغمبر است یعنی پیغمبر در زمان خودش و امام در زمان خودش ، به حکم اینکه حاکم مسلمین است اینها را صرف مصالح عمومی و راه خدا می‌کند . یکی از انفال همین غنائم جنگی است . پس در آن آیه گفته شده است که غنائم جنگی جزء انفال است . در آیه‌ خمس خدا اجازه داد که از این مال عمومی چهار خمسش در میان سربازها تقسیم شود . [ در اصل ] مال سرباز نیست و سرباز حق ندارد بگوید چون من‌ جنگیده‌ام مال من است . می‌گویند اگر تو برای غنیمت بجنگی ، اصلا جهادت‌ باطل است . تو برای خدا جنگیدی ، خدا اگر بخواهد چیزی نصیب تو کند کرده‌ است . از نظر شیعه غنائم جنگی جزء انفال است . از اینجا ما به یک اصل‌ و قانون دیگر پی می‌بریم . آنچه که در سر کوهها و شکم وادیها و جنگلها پیدا می‌شود و غنائم جنگی و غیره جزء انفال است و اختیارش با خدا و پیغمبر است یعنی ملک شخصی کسی نیست . همچنین ائمه ما گفته‌اند اختصاص‌ به اینها ندارد ، اگر شما گنجی هم استخراج بکنید در واقع ملک شخصی کسی‌ نیست ، معادن هم در اصل ملک شخصی کسی نیست و حتی کسی که کار و کسب‌ می‌کند ، آن مقداری که کار کرده است و خرج و مصرف کرده ملک شخصیش بوده‌ ، هر مقدار که درآمد زائد دارد ، مثل این است که ملک شخصیش نیست ، ولی خدا و پیغمبر به فرد اجازه داده‌اند که در همه این موارد با اینکه در اصل ملک شخصی وی نیست از چهار خمسش استفاده کند و یک خمس آن را به‌ صاحب