مصالح عمومی بشود ، و اساسا این یک اصطلاحی است در قرآن که هر چیزی که‌ راه خصوصی و فردی برای مصرف آن نباشد ، راه مصرف آن را " سبیل الله " می‌نامد . ما در باب زکات می‌خوانیم : « و فی سبیل الله » . یکی از راههای مصرف زکات ، راه خداست . راه خدا یعنی چه ؟ هر راهی که راه‌ شخص خودمان نبود و راه مصلحت عموم بود ، آن را می‌گویند راه خدا . شما پول خود را به یک فقیر می‌دهید یا خرج مسجد یا بیمارستان و یا مدرسه‌ می‌کنید . می‌گویید در راه خدا یا برای خدا دادم . مگر به نفع خدا کسی پول‌ می‌دهد ؟ ! بدیهی است معنای این سخن این نیست که خدا مصرف کننده است‌ بلکه هر چیزی که راه عموم باشد ، ما می‌توانیم آن را راه خدا بنامیم . سه سهم از شش سهم به نام خدا و پیغمبر و امام است که باید صرف مصالح‌ کلی و عمومی بشود . در اینجا نکته مهمی است که به آن اشاره می‌کنم : ما با اهل تسنن در آیه دیگری در همین سوره انفال نیز اختلاف نظر شدیدی داریم‌ که آن هم به همین اهمیت است . آیه اول این سوره است : « یسئلونک عن‌ الانفال ، قل الانفال لله و الرسول ». ای پیغمبر ! از تو درباره انفال‌ می‌پرسند . بگو انفال منحصرا مال خدا و پیغمبر است . انفال یعنی چه ؟ اهل‌ تسنن می‌گویند انفال یعنی غنائم جنگی ، آیه انفال هم مربوط به غنائم جنگ‌ است . و عجیب این است که بعضی از مترجمین که قرآن را به زبان فارسی‌ ترجمه کرده‌اند ، اسم سوره انفال را گذاشته‌اند سوره " غنائم " ( یا غنائم جنگی ) . این غلط است . ائمه ما گفته‌اند انفال اختصاص به غنائم‌ جنگی ندارد . انفال یعنی هر ثروتی که بشر آن را با کار تحصیل نکرده و مفت و مجانی به دست