این جور نیست که بشر هر چه را که بخواهد و خودش انتخاب کرده است‌ حقش می‌باشد . انسان حقوق دارد ولی حقوق انسانی و آزادیهای انسانی ، یعنی‌ در مسیر انسانی . بشر وقتی کارش برسد به جایی که این اشرف کائنات که‌ باید همه موجودات و مخلوقات را در خدمت خودش بگیرد و بفهمد : « و خلقنا لکم ما فی الارض جمیعا »این چوب و این سنگ و این درخت و این طلا و این نقره و این فولاد و این آهن و این کوه و این دریا و این معدن و این‌ همه چیز باید در خدمت تو باشد و تو تنها باید خدای خودت را پرستش کنی‌ و بس ، یک چنین موجودی بیاید خرما یا سنگ یا چوب را پرستش کند ، این‌ ، انسانی است که به دست خودش از مسیر انسانیت منحرف شده . چون از مسیر انسانیت منحرف شده ، به خاطر انسانیت و حقوق انسانیت باید این‌ زنجیر را به هر شکل هست از دست و پای این شخص باز کرد ، اگر ممکن است‌ ، خودش را آزاد کرد ، اگر نه ، لا اقل او را از سر راه دیگران برداشت . هفته آینده باز راجع به مسئله آزادی عقیده و آیه لا اکراه فی الدین بحث‌ می‌کنم .