مردم غیر قریش اعلام کرده بودند هر کس بخواهد طواف بکند حق ندارد با لباس خودش طواف بکند ، باید از ما لباس عاریه کند یا کرایه کند ، و اگر کسی با لباس خودش طواف می‌کرد می‌گفتند این لباس را تو باید اینجا صدقه بدهی یعنی به فقرا بدهی . زورگویی می‌کردند . یک سال زنی آمده بود برای حج و می‌خواست با لباس خودش طواف بکند . گفتند این کار ممنوع‌ است . باید این لباس را بکنی و لباس دیگری را در اینجا تهیه بکنی . گفت بسیار خوب ، پس لخت و عور طواف می‌کنم . گفتند مانعی ندارد . آنوقت بعضیها که نمی‌خواستند با لباس قریش طواف بکنند و از لباس‌ خودشان صرف نظر بکنند ، لخت و عور دور خانه کعبه طواف می‌کردند . جزء اعلامها این بود که طواف لخت و عریان قدغن شد ، هیچکس حق ندارد لخت و عور طواف بکند و این حرف مهملی هم که قریش گفته‌اند باید از ما لباس کرایه کنید غلط است . این هم که اگر کسی با لباس احرام خود یا غیر لباس احرام ( لباس احرام را شرط نمی‌دانستند ) طواف کرد باید آن را بدهد به فقرا ، لازم نیست ، باید نگه دارد برای خود . به هر حال امیرالمؤمنین آمد و مکرر در مکرر و در جاهای مختلف این اعلام‌ را به مردم ابلاغ کرد . نوشته‌اند آنقدر مکرر می‌گفت که صدای علی ( ع ) گرفته بود ، از بس که در مواقع مختلف ، هر جا اجتماعی بود این آیات را می‌خواند و ابلاغ می‌کرد تا یک نفر هم باقی