در میان سوره‌های قرآن یک سوره داریم که اول آن فاقد بسم الله است ، و آن ، سوره برائت است . قرآن را که می‌گویند ١١٤ سوره است به اعتبار این‌ است که سوره برائت را هم سوره مستقل و جدا از سوره انفال شمرده‌اند . راجع به این که چرا این سوره " بسم الله " ندارد دو وجه است . یک وجه‌ این است که اساسا " برائت " یک سوره مستقل نیست ، تتمه سوره انفال‌ است . اتفاقا آیاتش هم از سنخ مطالب آیات " انفال " است . ممکن‌ است بگویید اثر این امر چیست که ما بگوئیم این دو تا یک سوره است یا دو سوره . البته اثرش در دو حالت مذکور فرق می‌کند . به عقیده ما شیعیان‌ ، در نماز ، بعد از حمد یک سوره کامل را باید خواند . اگر بگوئیم " انفال " و " برائت " یک سوره است پس چنانچه کسی " انفال " را شروع بکند باید برائت را هم بخواند ، و اگر بگوئیم " انفال " و " برائت " دو سوره است ، یکی از این دو را که بخواند کافی است و بلکه‌ دیگری را نمی‌تواند بخواند چون قران بین سورتین است و قران بین سورتین‌ اشکال دارد . ولی قول دیگر این است که سوره برائت یک سوره مستقل است‌ . اگر بگوئیم سوره مستقل چرا " بسم الله " ندارد ، می‌گویند علتش این‌ است که این سوره ، سوره غضب است ، سوره اعلام جنگ و اعلام خطر به کفار است . این سوره در سال نهم هجری نازل شده است . می‌دانید که پیغمبر اکرم‌ در سن چهل سالگی مبعوث شدند . ١٣ سال در مکه بسر بردند و عده‌ای در مکه‌ مسلمان شدند . آن سیزده سال فوق العاده برای پیغمبر و مسلمین رنج آور بود . ده سال آخر عمرشان در مدینه بودند ( پنجاه و سه سالگی آمدند به مدینه ، ده سال هم در مدینه بودند و در شصت و سه سالگی از