« الکتاب و اخر متشابهات غ. آیات قرآن را تقسیم می‌کند به آیات محکم و آیات متشابه . بعد آیات محکم قرآن را ام الکتاب ( مادر کتاب ) می‌نامد . به این اعتبار اینها را آیات مادر می‌خواند که اینها توضیح دهنده و تفسیر کننده آیات دیگر است . آیات متشابه یعنی آیاتی که [ در آنها ] حقیقتی به یک صورت کلی بیان شده است که این حقیقت به صورت کلی را به‌ شکلهای مختلف می‌شود توضیح و تفسیر کرد ، تا ما چگونه تفسیر کنیم . این‌ چگونگی را با آیات مادر باید به دست آورد . تعبیر خیلی خوبی است که‌ خود قرآن " آیات مادر " تعبیر می‌کند . حالا ما برای این مطلب مثالی از همین مسئله " ما نحن فیه " ذکر می‌کنیم تا هم مطلب خودمان را توضیح‌ داده باشیم و هم آن آیه را درست برای شما روشن کرده باشیم . در سراسر قرآن عموم مشیت الهی به چشم می‌خورد . قرآن یک کتاب توحیدی‌ عجیبی است ، یعنی همیشه بشر را از شرک دور می‌کند و این را که کسی خیال‌ بکند در عالم حادثه‌ای رخ می‌دهد که از علم یا قدرت و یا مشیت خدا بیرون‌ باشد هرگز نمی‌پذیرد . این است که می‌بینیم عبارت " « من یشاء »" یا " « ما یشاء »" ( آنچه خدا بخواهد ) در قرآن زیاد به چشم می‌خورد جز آنچه خدا بخواهد چیز دیگری در عالم واقع نمی‌شود . یک مسلمان اگر به قرآن‌ اعتقاد دارد باید اینطور معتقد باشد که چیزی که خدا نخواهد در عالم واقع‌ نمی‌شود ، پس هر چه واقع می‌شود به مشیت خدا واقع می‌شود . ولی اینکه همه‌ چیز به مشیت خدا است ، چگونگیش تفسیر می‌خواهد . ممکن است ما آن را همان طوری تصور بکنیم که به اصطلاح جبری مذهب‌ها یا به اصطلاح کلامی‌