پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٨ - شرح و تفسير هرگز مغرور مباش!

هوشيار مى‌شود». [١]

آرى مستى شراب ممكن است يك روز يا يك شب باشد؛ اما مستى غرور شايد پنجاه سال ادامه پيدا كند.

امام عليه السلام در اواخر خطبه دوم نهج‌البلاغه با اشاره به جمعى از منافقان و گروه‌هايى كه بر ضد حضرتش قيام كرده بودند مى‌فرمايد:

«زَرَعُوا الْفُجُورَ وَسَقَوْهُ الْغُرُورَ وَحَصَدُوا الثُّبُور؛

آنها بذر فجور پاشيدند و با آب غرور آن را آبيارى كردند و سرانجام بدبختى و هلاكت را درو نمودند».

از آنجا كه كار طبيبان آگاه تنها تشخيص و درمان درد نيست، بلكه ارائه طرق درمان نيز از اركان اصلى برنامه آنهاست، امام عليه السلام اين طبيب الهى در ادامه اين عهدنامه پس از ذكر آفات غرور به راه درمان آن اشاره كرده مى‌فرمايد: «هرگاه بر اثر قدرتى كه در اختيار دارى كبر و غرور يا عُجب در تو پديد آيد، به عظمت قدرت خداوند كه فوق توست و بر امورى نسبت به تو قادر است كه تو درباره خويشتن قدرت آن را ندارى نظر بيافكن، زيرا اين نگاه تو را از آن سركشى پايين مى‌آورد و از شدّت و تندى تو مى‌كاهد و آنچه از نيروى عقلت از دست رفته به تو باز مى‌گرداند»؛

(وَإِذَا أَحْدَثَ لَكَ مَا أَنْتَ فِيهِ مِنْ سُلْطَانِكَ أُبَّهَةً [٢] أَوْ مَخِيلَةً [٣]، فَانْظُرْ

إِلَى عِظَمِ مُلْكِ اللَّهِ فَوْقَكَ، وَقُدْرَتِهِ مِنْكَ عَلَى مَا لَاتَقْدِرُ عَلَيْهِ مِنْ نَفْسِكَ، فَإِنَّ ذَلِكَ يُطَامِنُ‌ [٤] إِلَيْكَ مِنْ طِمَاحِكَ‌ [٥] وَيَكُفُّ عَنْكَ مِنْ غَرْبِكَ‌ [٦] وَيَفِي‌ءُ إِلَيْكَ بِمَا عَزَبَ‌ [٧] عَنْكَ‌

[١]. غررالحكم، ح ٥٧٥٠.

[٢]. «أبَّهَة» به معناى عظمت و گاه به معناى كبر و غرور آمده و در جمله بالا همين معنا مراد است.

[٣]. «مَخِيلَة» به معناى عُجب و خودپسندى است.

[٤]. «يُطامِنُ» از ريشه «طَمأنة» بر وزن «گردنه» به معناى فرو نشاندن و آرام كردن و پايين آوردن گرفته شده‌است.

[٥]. «طِماح» به معناى سركشى است.

[٦]. «غَرْب» به معناى شدت و تندى است.

[٧]. «عَزَب» به معناى غايب شدن است.