پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٢ - شرح و تفسير آيا به معاد ايمان ندارى كه چنين مىكنى؟!

فِي خِيَانَةِ الْأُمَّةِ أَسْرَعْتَ الْكَرَّةَ [١]، وَعَاجَلْتَ الْوَثْبَةَ [٢]، وَاخْتَطَفْتَ مَا قَدَرْتَ عَلَيْهِ مِنْ‌

أَمْوَالِهِمُ الْمَصُونَةِ لِأَرَامِلِهِمْ وَأَيْتَامِهِمُ اخْتِطَافَ‌ [٣] الذِّئْبِ الْأَزَلِ‌ [٤] دَامِيَةَ [٥] الْمِعْزَى‌ [٦]

الْكَسِيرَةَ [٧]، فَحَمَلْتَهُ إِلَى الْحِجَازِ رَحِيبَ‌ [٨] الصَّدْرِ بِحَمْلِهِ غَيْرَ مُتَأَثِّمٍ‌ [٩] مِنْ أَخْذِهِ، كَأَنَّكَ‌

لَا أَبَا لِغَيْرِكَ حَدَرْتَ‌ [١٠] إِلَى أَهْلِكَ تُرَاثَكَ مِنْ أَبِيكَ وَأُمِّكَ).

تعبيرات امام عليه السلام بسيار گويا و تشبيه آن حضرت در اين زمينه فوق‌العاده كوبنده و پر معناست و براى بيان چنين مقصدى جمله‌هايى از اين بهتر تصور نمى‌شود.

تعبير به‌

«أَسْرَعْتَ الْكَرَّةَ؛

به سرعت حمله نمودى» و

«عَاجَلْتَ الْوَثْبَةَ؛

با شتاب بر آن پريدى» و تعبير به‌

«اخْتَطَفْتَ؛

آنها را ربودى» و تشبيه به گرگ چالاكى كه بزغاله مجروح استخوان شكسته‌اى را بربايد و تعبير به‌

«تُرَاثَكَ مِنْ أَبِيكَ وَأُمِّكَ؛

اموال بيت‌المال را همچون ميراث پدر و مادر شمردى» همه و همه گوياى زشتى فوق‌العاده اعمال اوست.

جمله‌

«لَا أَبَا لِغَيْرِكَ؛

دشمنت بى‌پدر باد» نوعى احترام است به آن فرماندار،

[١]. «كرَّة» به معناى حمله كردن است.

[٢]. «الوَثْبَة» از ريشه «وَثْب» بر وزن «وصف» به معناى پيروزى گرفته شده سپس به معناى پريدن و جستن براى گرفتن چيزى نيز آمده است.

[٣]. «اخْتِطاف» به معناى ربودن چيزى با سرعت است.

[٤]. «الازَلّ» از ريشه «زلل» به معناى انسان يا حيوانى است كه ران‌هاى باريكى داشته باشد و با توجّه به اينكه چنين كسى با سرعت مى‌تواند راه برود، اين واژه به معناى سريع و پرشتاب مى‌آيد.

[٥]. «دامِيَة» به معناى مجروح و خون‌آلود است از ريشه «دم» به معناى خون گرفته شده.

[٦]. «المِعزَى» به معناى بز است.

[٧]. «الكَسيرة» به معناى شكسته و استخوان شكسته است و هنگامى كه در مورد گوسفند و امثال آن به‌كار رودبه معناى دست و پا شكسته است.

[٨]. «رحيب» به معناى گشاده و وسيع است از ريشه «رحب» بر وزن «قفل» كه به معناى وسعت يافتن است گرفته شده و رحيب الصدر به كسى گفته مى‌شود كه خونسرد، بى‌تفاوت و داراى سعه صدر باشد.

[٩]. «متأثم» كسى است كه احساس گناه مى‌كند.

[١٠]. «حَدَرْتَ» از ريشه «حَدْر» بر وزن «قدر» به معناى فرود آمدن و پايين رفتن است و از آنجا كه پايين رفتن معمولًا به سرعت انجام مى‌شود اين واژه به معناى سرعت كردن نيز به‌كار مى‌رود.