١٠٧٧٣/٥ . قم ، دار الحديث: ٢٥ ، از آغاز تا ترجمه نيمه خطبه «و من كلام له عليه السلام و لئن أمهل اللّه الظالم فلن يفوت أخذه» را شامل است ، از اول و وسط و آخر افتادگى دارد ، آغاز: نوع انسانى را ممكن باشد ... شانزدهم از فضايل آن حضرت آن است كه جميع علوم مسند به آن حضرت است ، انجام: و من كلام له عليه السلام و لئن أمهل اللّه الظالم فلن يفوت أخذه اين كلام مشتمل است بر تهديد ظالمان ... قد باتوا سجدا و قياما صفت دوم آنكه صحابه شب را به روز مى آوردند به سجود و ركوع و قيام و قعود و نماز و طاعت و احياى شب ، متن نسخ معرب و شرح نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن ١٢ق ، ٢٢٢ برگ ، ٢١ سطر ، ١٨×٢٣ [فهرست دار الحديث]. ١٠٧٧٤/٦ . تهران ، سپهسالار: ٣٠٩٣ ، آغاز: برابر نمونه ، متن نسخ و شرح نستعليق ، بدون نام كاتب ، در سال ١٠٤٦ مقابله شده ، ٣٤٧ برگ ، سابقه: دانشگاه تهران: ميكروفيلم ٦٠٨٩ [فهرست سپهسالار: ٥/٢٤٦؛ فهرست ميكروفيلمهاى دانشگاه تهران: ٣ / ٩٧].

١٩٥١ . شرح نهج البلاغة(عربى)

از: حسن بن يوسف بن على بن مطهر ، جمال الدين (علامه حلى) ( ٧٢٦ ق)

اين كه علامه حلى شرحى بر نهج البلاغه نوشته باشد به اثبات نرسيده است . در ذريعه عنوان شده كه در برخى نسخه هاى خلاصة الأقوال ، از آثار علامه «كتاب مختصر شرح نهج البلاغه» ياد شده است ؛ ولى نسخه اى از آن شناخته نشده است . [١] عده اى از محققان برآنند كه نسخه اى كه در ذيل معرفى ميگردد بخشى از شرح علامه حلى است ؛ ولى آقاى عطاردى كه آن را تصحيح و منتشر نموده اين عقيده را رد نموده است . چاپ: تهران ، بنياد نهج البلاغه و انتشارت عطارد ، ١٣٧٥ش ، وزيرى ، ٥٣٠ص ، با عنوان «شرح نهج البلاغة لشارح محقق من أعلام القرن الثامن» ، با تحقيق شيخ عزيزاللّه عطاردى ، از روى نسخه كتابخانه دكتر على اصغر مهدوى . [الذريعة: ١٤/١٢٤]

نسخه ها:

[١] الذريعة إلى تصانيف الشيعة : ١٤/١٢٤ .