أسأله عن الرؤية و ما فيه الناس . فكتب عليه السلام: لا يجوز الرؤية ما لم يكن بين الرائى و المرئى هواء ينفذه البصر ، فإذا انقطع الهواء و عدم الضياء بين الرائى و المرئى لم تصح الرؤية و كان فى ذلك الاشتباه لأن الرائى متى ساوى المرئى فى السبب الموجب بينهما فى الرؤية وجب الاشتباه و كان فى ذلك التشبيه ، لأن الأسباب لابد من اتصالها بالمسببات» . [١] آغاز: بسمله روى الشيخ الصدوق ... فى كتاب التوحيد فى باب الرؤية ... فكتب عليه السلام لا يجوز الرؤية.

نسخه ها:

١٠٠٢٢ . تهران ، مجلس شوراى اسلامى: مجموعه طباطبايى١٠٣٢ ، آغاز: برابر نمونه ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، رساله بيست و سوم مجموعه ، «٣٢پ ـ٣٣پ»٢ برگ [فهرست مجلس: ٢٣/٣٢٩].

١٧٣٣ . شرح حديث الرؤية من كتاب الكافى عن الإمام الرضا عليه السلام(عربى)

از: محمد بن محمد صادق حسينى قزوينى ، صدر الدين (زنده در ١١٠٩ ق)

نسخه ها:

١٠٠٢٣ . قم ، قائنى: بدون شماره ، صدر الدين محمد حسينى ، ١١٠٩ق [مجله تراثنا: ٥٠/٣٥٤].

١٧٣٤ . معنى «حديث الرياء شرك و تركه كفر»(عربى)

از: على بن عبد اللّه بن على بحرانى (١٣١٩ق)

پاسخ سؤالى است درباره حديث «الرياء شرك و تركه كفر» و در ضمن پاسخ ، درباره حديث «من ترك الرياء بقى بلا عمل» بحث شده است. در اين رساله شواهدى از آيات و احاديث معصومين عليهم السلام به چشم مى خورد و در هفتم جمادى الاول ١٣٠٢ ق نگاشته شده است. [فهرست مركز احياء: ١ / ٢٠٣]

[١] التوحيد ، شيخ صدوق: ١٠٩ .