فهرستگان نسخه هاي خطي (حديث و علوم حديث شيعه) - صدرايی خويی، علی - الصفحة ٤٦٣
١٩٥٧ . شرح نهج البلاغة(عربى)
از: محمد بن باقر خويى (قرن ١٣ق)
در فهرست مجلس چنين معرفى شده: «اين نسخه شرحى است بر تعدادى از خطب نهج البلاغه استخراج شده از شروح مختلف و از آن جمله شرح ابن ابى الحديد كه مؤلف از آن استفاده بسيار برده و در باره اسامى اماكن و اشخاصى كه در متن يا در يكى از شروح ياد شده است ، توضيح كافى ميدهد» . آغاز: و من كلام له عليه السلام فى ما رده للمسلمين من قطائع عثمان ... قد كان اقطع عثمان كثيرا من بنى اميه و غيرهم من اوليائه و اصحابه . انجام: روى انه لما فتح عمرو بن العاص مصر اصيب محمد بن حذيفة بن عتبة . . . فبعث به الى معاويه فجاء حتى استخرجه و كره ان يصير الى معاويه فيخلى سبيله فضرب عنقه .
نسخه ها:
١٠٩٠٠ . تهران ، مجلس شوراى اسلامى: مجموعه طباطبايى ٤٩١ ، آغاز: برابر نمونه ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، رساله اول مجموعه ، «١پ ـ ١١٧پ» ١١٧ برگ [فهرست مجلس: ٢٢/١٨٤].
١٩٥٨ . شرح نهج البلاغة(فارسى)
از: مير محمد مهدى بن مرتضى حسينى (امام جمعه تهران) (قرن ١٣ ق)
در فهرست سپهسالار چنين معرفى شده: «اين شرح ناقص و فقط بر سه چهار خطبه از اول و اواسط نهج البلاغه بيش نيست و شارح در موقع نوشتن اين شرح بيشتر به شرح ابن ميثم و ابن ابى الحديد مراجعه مى نموده و در صفحات آن ترجمه عين عبارات آن دو كتاب ديده مى شود و در قسمت هاى تاريخى از كتب تواريخ خصوصا تاريخ