٣٦٠.امام باقر عليه السلام : ما حجّت خداييم. ما درِ خداييم. ما زبان خداييم. ما وجه خداييم . ما چشم خدا در ميان مردميم. ما عهده داران امر خدا در ميان بندگان اوييم .

٣٦١.امام باقر عليه السلام : ما ، اهل خانه رحمت، و درخت نبوّت و معدن حكمت و جايگاه فرشتگان و مكان فرو آمدن وحى ايم .

٣٦٢.امام باقر عليه السلام : ما كسانى هستيم كه با ما آغاز و با ما پايان مى پذيرد. ما، امامانِ هدايت و چراغ هاى تاريكى و گل دسته راه نمايى هستيم. ماييم نخستينيان و پايانيان.

٣٦٣.امام باقر عليه السلام : ما هر گاه فردى را ببينيم، حقيقت ايمان وحقيقت نفاق را در او در مى يابيم.

٣٦٤.امام صادق عليه السلام : ما گروهى هستيم كه خداوند عز و جل فرمانبرى از ما را واجب كرده است . انفال[١] و برگزيده اموال، از آنِ ماست . ما راسخانِ در دانشيم . ما آن گرفتاران حسادت ديگرانيم كه خداوند در باره آنها فرموده : «يا مردم بر آنها به سبب آنچه خداوند از فضلِ خود بديشان داده ، حسادت مى ورزند» .

[١] انفال ، به غنائمى گفته مى شود كه بدون جنگ به دست مسلمانان افتاده باشند .