«پس هر گاه به انسان گزندى رسد ، ما را مى خواند . سپس چون از جانب خود به او نعمتى دهيم ، مى گويد: «آن را به دانش خود يافته ام» . نه چنان است ؛ بلكه آن ، آزمايشى است ؛ ولى بيشترشان نمى دانند» .

حديث

١٥٠.امام صادق عليه السلام : انسان، انسان ناميده شده است ؛ چون دچار نسيان [و فراموشى ]مى شود . خداوند عز و جل فرموده است: «و پيش از اين با آدم پيمان بستيم . پس [آن را ]فراموش كرد» .ر . ك : توسعه اقتصادى بر پايه قرآن و حديث : ج ٢ ص ٩٤٥ (بخش پنجم / فصل يكم : فخرفروشى با ثروت / زيان هاى فخرفروشى با ثروت / فراموش كردن خدا) .

٦ / ٧

زيانكارى

«سوگند به عصر كه به راستى ، انسان در زيانكارى است ، مگر كسانى كه ايمان آورند و كارهاى شايسته انجام دهند همديگر را به حق ، سفارش و به شكيبايى توصيه كنند» .

٦ / ٨

سرخوشى و فخرفروشى

«و اگر پس از گزندى كه به او رسيده، نعمتى به او بچشانيم ، حتما خواهد گفت: «گرفتارى ها از من دور شد !» . بى گمان ، او سرخوش و فخرفروش است ، مگر كسانى كه شكيبايى ورزيده و كارهاى شايسته كرده اند [كه ]براى آنان ، آمرزش و پاداشى بزرگ خواهد بود» .