دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٥
مخازن آن ، در نزد ماست و فقط آن را به اندازه ، فرو مى فرستيم» ، بدين معنا اشاره دارد كه همه موجودات دنيوى ، پيش از نشئه دنيا از نوعى وجود ، برخوردار بوده اند .
٤ . آفرينش مُلكى انسان
پيش از اين در تعريف انسان ، اشاره كرديم كه انسان ، موجودى است دو بُعدى و مركّب از جسم و روح الهى ، يا تركيبى است از عقل و صورت ، يا عقل و شهوت ، و يا عالم بالا و عالم پايين . جسم ، صورت ، شهوت و عالَم پايين ، به بُعد مُلكى (مادّى) انسان ، و روح الهى ، عقل و عالم بالا ، به جنبه ملكوتىِ (غير مادّى) او اشاره دارند . آيات و احاديثى كه به آفرينش بُعد مُلكى انسان اشاره دارند ، به چهار دسته تقسيم مى شوند : دسته اوّل ، آيات و احاديثى كه به بيان آفرينش انسان از خاك پرداخته اند ؛[١] دسته دوم ، آيات و احاديثى كه به آفرينش انسان از آب ، اشاره دارند ؛ [٢] دسته سوم ، آيات و احاديثى كه مرحله پيشرفته (نطفه) را بيان كرده اند ؛ [٣] دسته چهارم ، آيات و احاديثى كه به مراحل تكاملىِ جنبه ملكى انسان از خاك تا وصول به بُعد ملكوتى اشاره كرده اند . [٤]
٥ . آفرينش ملكوتى انسان
قرآن كريم ، در باره آفرينش ملكوتى انسان در مورد آدم عليه السلام پس از ذكر «تسويه» ـ كه
[١] بحار الأنوار ، ج ١٠٤ ، ص ٢٩ ـ ٣٠ . [٢] . ر . ك : ص ٦١ (انسان / فصل دوم / آفرينش انسان از خاك) . [٣] . ر . ك : ص ٦٣ (انسان / فصل دوم / آفرينش انسان از آب) . [٤] . ر . ك : ص ٦٥ (انسان / فصل دوم / آفرينش انسان از نطفه) .