دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٥٩
٦ / ٢
نادانى
قرآن
«و خدا ، شما را از شكم هاى مادرانتان ـ در حالى كه چيزى نمى دانستيد ـ ، بيرون آورد و برايتان گوش و چشم ها و دل ها قرار داد . باشد كه سپاس گزارى كنيد » .
«ما امانت [خويش] را بر آسمان ها و زمين و كوه ها عرضه داشتيم . آنها از پذيرفتنش خوددارى ورزيدند و از آن ترسيدند ، و انسان ، آن را پذيرفت . به راستى كه او ستمكارى نادان بود» .ر . ك : بقره : آيه ٦٧ ، هود : آيه ٤٦ ، اعراف : آيه ١٧٩ ، انفال : آيه ٢٢ ، فرقان : آيه ٤٤ .
حديث
١٣٨.تفسير الثعلبى ـ به نقل از صالح بن مِسمار ـ :به من خبر رسيد كه پيامبر صلى الله عليه و آله اين آيه را كه : «اى انسان! چه چيز ، تو را به پروردگار بزرگوارت ، گستاخ كرده است؟» تلاوت كرد و فرمود : «نادانى او» .
١٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ :اى على ! هيچ فقرى بدتر از نادانى نيست ، و هيچ سرمايه اى سودمندتر از خِرد نيست .