١٩٠.امام صادق عليه السلام : شك و گناه ، در آتش است. اين دو نه از ما هستند و نه به سوى ما مى آيند . «خداوند خواسته است كه پليدى را تنها از شما اهل بيت بزدايد و شما را كاملاً پاك گرداند» ـ :

١٩١.امام صادق عليه السلام ـ در باره اين سخن خداوند :رجس، همان شك است .

١٩٢.امام رضا عليه السلام : خداوند عز و جل پس از پيامبرى و دوستى ، امامت را در مرتبه سوم به ابراهيم خليل اختصاص داد و اين را فضيلتى قرار داد كه او را بدان شرافت داد و با آن ستودش و فرمود : «من تو را پيشواى مردم گردانيدم» . ابراهيم خليل عليه السلام از سرِ شادى گفت : «فرزندانم را هم؟» . خداوند در پاسخ او فرمود : «پيمان من ، ستمكاران را در بر نمى گيرد» . بدين ترتيب ، اين آيه، امامت هر ستمگرى را تا روز رستاخيز باطل گرداند و امامت ، تنها در برگزيدگان خواهد بود . سپس خداوند، او را چنين گرامى داشت كه امامت را در نسل او ـ كه اهل طهارت و برگزيدگى بودند ـ ، قرار داد و فرمود : «و به او اسحاق و يعقوب را [به عنوان نعمتى افزون] بخشيديم وهمه را از شايستگان گردانيديم و آنها را پيشوايانى ساختيم كه به امر ما هدايت مى كردند، و انجام دادن كارهاى نيك و بر پاى داشتن نماز و دادن زكات را به آنها وحى كرديم و آنان پرستنده ما بودند» .