ژرفكاو، بر اين باورند كه مقصود در اين آيات ، اين است كه حوّا از جنس آدم و از همان آب و گل، آفريده شده تا با او انس گيرد . چنان كه قرآن تصريح مى فرمايد : «وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا . همسرش را از [جنس] او قرار داد تا بدو آرام گيرد» . و نيز مى فرمايد : «خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُواْ إِلَيْهَا ؛ [١] آفريد براى شما از [جنس] خودتان همسرانى تا بدانها آرام گيريد» . احاديث اهل بيت عليهم السلام نيز ـ همان طور كه ملاحظه شدند ـ اين نظر را تأييد مى كنند و رواياتى را كه بر نظر اوّل دلالت دارند، به شدّت رد مى نمايند . علّامه مجلسى رحمه الله گزارش هايى را كه بيانگر خلقت حوّا از بدن آدم اند ، بر تقيّه حمل نموده [٢] و مَراغى ، اين گزارش ها را از اسرائيليات بر شمرده است . [٣] گفتنى است كه تورات ، آفرينش حوّا را از دنده آدم عليه السلام دانسته است . [٤]

[١] روم : آيه ٢١ . [٢] بحار الأنوار : ج ١١ ص ١١٦ . [٣] تفسير المراغى : ج ٤ ص ١٧٤ . [٤] عهد عتيق ، سِفْر پيدايش : كتاب ٢ فقره ٢١ .